Zikloteka
Bizikletaren
Dokumentazio Zentroa
ixa (lehen twitter) zikloteka instagram
IDIzenburuaEremuaUrtea 
2785 Experiencias municipales a favor de la bicicleta Bizikletaren aldeko udal esperientziak
Egilea: Observatorio de laSostenibilidad - Fundación Cristinaenea
Iturria: Observatorio de laSostenibilidad - Fundación Cristinaenea 2017
Euskarria: DIGITAL
Hizkuntza: Euskera / Gaztelaniaz
Etiketak: Programas y actuaciones peatonales y ciclistas
Comunidad Autónoma Vasca 2017
Artxibo OCRApunte Koadernoa BIZIKLETAREN ALDEKO UDAL ^ ESPERIENTZIAK IRAUNKORTASUNAREN BEHATOKIA CRISTINA ENEA FUNDAZlOA Koordinazioa: Edofta Bergua Jiménez Gipuzkoako Foru Aldundia Manu González Barañaga Cristina Enea Fundazioa Edizioa: Iraunkortasunaren Behatokia Cristina Enea Fundazioa Mandasko Dukearen Pasealekua 66 20012 Donostia/San Sebastián Tel.: 943 453526 [email protected] www.cristinaenea.eus Lehen edizioa: 2017ko abuztua AURKIBIDEA Hitzaurrea-----------------------------------------------------105 Marisol Garmendia Beloqui / José M* Hernández Gómez Jardunaldiaren aurkezpena / Presentación de la jornada - /07 Edorta Bergua Jiménez Bizikleta bulteatuz----------------------------------------------flO Alfonso Sanz Alduán / Manu González Baragaña Zarautz----------------------------------------------------------/14 Unai Egaña Makazaga / Igor Makazaga Arozena Legazpi - - --------------------------------------------------- Fernando Agirre Bilbao Donostia. Pintura eta irudimena bizikletaren alde----------------/20 Fermín Echarte Peña Gasteiz---------------------------------------------------------/26 Juan Carlos Escudero Achiaga Irun. 30 km/o-ko hiria------------------------------------------/30 José Luis Asensio Ibarguren Oinezkoen eta bizikletarien arteko gatazkak-----------------/34 Fermín Echarte Peña Oinezkoen eta bizikletarien arteko gatazkak-----------------/38 Juan Carlos Escudero Achiaga -04- HITZAURREA A rgitalpen honetan Donostian, 2016ko otsailaren 26an Í2an zen “Bizikletaren aldeko ** udal esperientzien II. jafdunaldia”n aurkezturiko testuak jasotzen dita, Gipuzkoako Foru Aldundiak eta Cristina Enea Fundazioak antolaturikoan. Ekitaldi honek helburutzat zuen topaketa- eta eztabaida-foru bat eskaintzea udal-teknikari eta -arduradunei, interesaturiko bestelako erakunde eta agenteekin hatera, zeinetan ekintza- eremu bonetan gorien diren gai batzuei beldu zitzaien. Helburu bonekin aurkeztu zen “Bizikletaren udal-gida. Ñola garatu bizikleta- mugikortasuneko toki-politikak”, Alfonso Sanzek eta Manu Gonzálezek egina, eta Gipuzkoako Foru Aldundiak argitaratua. Argitalpen bonek eremu bonetan lan egiten duten pertsonen gaitasun teknikoa areagotu nabi du, oinarri kontzeptualak eskainiz gai bonetan udal-ekintzak oinarritzeko, eta toki-eremuan egin daitezkeen ekintza ugariak zabalduz, Gipuzkoan aurrera eramandako adibide praktikoekin ilustratuta. Era berean, udal-esperientzien aukeraketa bat aurkeztu zen, hala ñola, bidegorrien egokitzea eta bidé pubbkoaren kostu baxuko egokitzapenak, abiadura-arauen ezartzea udal-bide sare osoan, edo oinezkoen eta txirrindularien arteko gatazkak. Eskerrak eman nabi dizkiegu jardunaldi honetan hizlari izan ziren parte-hartzaileei beren laguntza jatorragatik, hala bidab zitzaien gonbidapena onartzeagatik, ñola beren parte- hartzeen transkripzioan egindako ondorengo zuzenketengatik. Espero dugu argitalpen hau interesekoa izatea bizikleta-mugikortasuneko agente ezberdinentzat eta positiboki eragin dezala hiri-txirrindularitzaren alde administrazio pubüko ezberdinek egiten duten lanean. Marisol Garmendia Beloqui Mugikortasuneko eta Lurralde Antolaketako foru diputatua José María Hernández Gómez Cristina Enea Fundazioko zuzendaria -06- JARDUNALDIAREN AURKEZPENA PRESENTACIÓN DE LA JORNADA Edorta Bergua Jiménez Bizikleta bideen Plangintzako eta Sustapeneko teknikaria Gipuzkoako Fofu Aldundia Técnico de Planificación y Promoción de Vías Ciclistas Diputación Foral de Gipuzkoa Lehenik esan nahi dizuet oso pozik gaudela jardunaldi honek izan duen arrakastagatik. Nire tarte hau motza izango da eta esan beharrekoa modu laburrean azalduko dizuet. Zuetako asko jakingo duzuenez, lehengo astean Zikloteka izeneko proiektu bat aurkeztu genuen. Zikloteka, bizikletari buruzko dokumentazio zentro bat da, Gipuzkoako Foru Aldundia eta Cristina Enea Fundazioaren artean sortu dena. Ekimen hau iaz abiatu zen, bi erakundeen artean sinatu zen elkarlanerako hitzarmen baten bidez. Proiektu honen helburua da Gipuzkoan, azken 25 urteotan arlo honetan landutako dokumentazio guztia bützea eta publikoari eskaintzea ikerketarako edo lan profesionalerako lagungarria izan daitekeelakoan. E1 proyecto Zikloteka nace de la colaboración entre Fundación Cristina Enea y la Diputación Foral de Gipuzkoa con el objetivo de crear un centro de documentación de la bicicleta en su vertiente de medio de transporte. Se trata de una experiencia pionera en el Estado español, y por lo que nos consta, también en el conjunto de Europa, que pretende recopilar la documentación generada en el ámbito de la movilidad ciclista, en Gipuzkoa fundamentalmente, con la intención de recopilar y archivar ese patrimonio para posteriormente poderlo ofrecer a profesionales, investigadores, estudiantes o cualquier persona interesada en esta área de conocimiento. Gaur egun 1.300 erreferentzia inguru eskuratu ditugu. Dokumentu asko modu digitalean deskargatu daitezke sortu dugun webgunean edo bestela modu presentzialean kontsultatu daitezke Cristina Enea Fundazioaren egoitzan bertan, horretarako egokitu den areto batean. Este centro de documentación ofrece dos posibilidades de utilización: por una parte, la presencial, acudiendo al espacio que se habilitado para ello en el Centro de Recursos Medio Ambientales de Cristina Enea, o bien a través del sitio web desde el cuál se puede descargar gran parte de la documentación. Badakigu Ziklotekari hainbat dokumentazio falta zaiola oraindik. Horrenbestez, zentro honetarako interesgarria den informazioa daukaten eragileei deia luzatu nahi diegu, material horiek parteka ditzaten hórrela zentroaren dokumentu-funtsa aberastuz. Sabemos que todavía hay mucha documentación que aún no está en nuestro poder, así que desde aquí hacemos un llamamiento a las entidades que disponen de información que sea de interés, a fin de que la pongan a disposición de Zikloteka, para así enriquecer su fondo documental. Bestalde, erakutsi nahi dizuegu prestatu dugun bideo bat. Bertan ikusten da Zikloteka non dagoen kokatuta, Cristina Enea parkean, eta baita ere dokumentazioa kontsultatzeko egokitu den aretoa. Horrez gain, jakinarazi nahi dizuegu laster aurkeztuko dugula “Hegoak oinetan daude. Nerabeak, mugikortasuna eta espazio pubHkoa” izeneko gidaüburua, nerabeekin lan egiten duten begiraleentzako egina, mugikortasun jasangarriaren kontzeptuak eta adibide praktikoak azaltzeko. Laster argitalpen hau gure webgunean eta paperean eskainiko dizuegu. Por otra parte, queremos anunciaros la próxima pubhcación de la guía “Las alas están en los pies. Adolescentes, movilidad sostenible y espacio público”, dirigida a educadores que trabajan con adolescentes, en gaztetxokos, gaztelekus y similares, para sensibilizar a estos profesionales en cuestiones relacionadas con la movihdad sostenible y segura y ofrecerles una serie de pistas y consejos prácticos para trabajar esos temas con los jóvenes. Esta guía estará próximamente disponible para su descarga en nuestro sitio web y también se va a publicar en formato papel. -08- Eta bukatzeko aipatu nahi genuke Gipuzkoako Bizikletaren Kontseiluan egiten dugun lana. laz egin zen hausnarketa prozesu baten ondorioz, laster abian jarriko dugu lan talde bat, modu sendoagoan zuekin lanean aritzeko. Laster gai horren gaineko albiste gehiago eskainiko dizuegu. Como posiblemente sabréis en el Consejo de la Bicicleta de Gipuzkoa se ha llevado a cabo un proceso de reflexión, fruto del cual se va a constituir un grupo de trabajo para revitaHzarlo y abrirlo a todos los agentes que operan en el ámbito de la movilidad ciclista en Gipuzkoa. En breve se dará información más precisa al respecto. Eta bukateeko galdetu nahiko genizueke zein diren zuen intereseko gaiak. Antolatzen ditugun jardunaldiak 2uen interesekoak eta probetxuzkoak izatea dugu helburu. Hori déla eta, galdetegi bat prestatu dugu eta eskertuko geniezueke jardunalditik atera aurretik beteko bazenute. Por último, nos interesa que las jornadas que organizamos periódicamente dirigidas a vosotros den respuesta a temas que son de vuestro interés, y que además sean productivas y provechosas. Es por ello que hemos preparado un cuestionario que nos gustaría que lo cumplimentarais antes de saUr de esta jornada, y que se va a poner en la plataforma online para que las personas que no hayan podido venir a este acto también lo puedan hacer. ZIKLOTeKA Gipuzkoako Bizikletaren Dokumentazio Zentroa www.cristinaenea.eus/zikloteka -09- BIZIKLETA BULTZATUZ Alfonso Sanz Alduán Hirigintza-geografoa, Gea 21 Manu González Baragaña Donostiako Iraunkortasunaren Behatokiko zuzendaria Herri eta hirietako hiri lurzoruaren eta espazio publikoaren erabileren banaketa konfiguratzerakoan, mugikortasunari dagokionez, funtsezko lehentasun honetatik abiatxita jokatu izan da; ibügaüu motordunari sarbidea, aparkalekua eta zkkulazioa erraztea, auto pribatuari, bereziki. Era askotako oztopoez betetako lasterketa bat da lehentasun hori alderantzikatzea, bizikleta hiri mugikortasunean txertatzea, eta bizikleta bidezko mugikortasunaren garrantzia eta ikusgaitasuna handitzea. Irudikatzen badugu eskailera bat, nondik bizikletak igo egin behar baitu presentzia eta erabilera handiagoa lortzearren, orduan, hainbat jokaleku edo eskailera-maila definí daitezke, laguntzen dutenak politiken egungo testuingurua kokatzen, hau da, herri bakoitzak bizikleta bidezko mugikortasuna sustatzeko edo bultzatzeko erabiltzen dituen politikena. Bizikleta bere lekuan Erabñera suspertzeko eta asmoa kentzeko politikak Bizikleta barnean hartzen duten mugikortasun politikak Bizikletarako planifikatuz Bizikleta-bide bat hemen eta bizikleta-aparkaleku bat han Noski, ingurumenekoen atdurapeko gai bat da Txirrindularitza gustukoa dugu. Bizi... zer? Lehen eskailera-mailan, udal batzuk daude, zeintzuetan ez baitago bizikletari buruzko elkarrizketarik. Bizikletari buruzko isiltasuna besterik ez dute: beheko solairuan gaude. Bigarren eskailera-maila, bat etorriko Htzateke bizikletari buruz hizketan hasten diren unearekin, hasiera batean, alderdirik ezagunenak hizketagai hartuta: kirola egiteko, aisiarako asteburuetan, eta abar. InpMkazioko hirugarren eskaüera-maüatzat har liteke une hori non pentsatzen hasten diren bizikletak eginkizun bat izan dezakeela hiriko eguneroko joan- etorrietan. Fase horretan, bizikleta-bideren bat eraiki ohi da edo bizikleta-aparkaleku batzuk jarri ohi dira leku jakin batzuetan, estrategia argirik gabe, ordea. Eskaüera-maüetan gora egin ahala, bizikletak hiri mugikortasunean duen “estatusa” handitzean goragoko eskailera-maila hatera iristen déla jo daiteke, noiz eta. Agenda 21etik edo mugikortasun planetatik, bizikletarentzako plan eta estrategia espezifikoak konfiguratzen hasten baitira. Eskailera-mailarik erabakigarriena, bizikletaren erabileraren potentzialtasuna lortzeko aukera ematen dueña, da, herri bakoitzaren ezaugarrien arabera, bizikletaren sustapena modu egokian uztartzen denean autoaren erabüera baztertzeko aurrera eraman beharreko poHtikekin. Maña horretaraino iristeak esan nahi du beharrezkoak direla diru-inbertsioa, zergak eta ekintza zehatzak espazio publikoaren gainean; alde batetik, autoaren erabüerari aurka egiteko, eta, bestetik, oinez ibützea eta bizikletan segurtasunez mugitzea sustatzeko. Ikuspegi horretatik, hiri eta lurralde plangintza funtsezko tresnak dira, horien bidez bizikleta sustatzeko eta erabützeko politikak sustatu baitaitezke. Gainditu beharreko eta kontuan hartu beharreko oztopo erabakigarri bat da bizikletari eragiten dion eskumen esparruaren konplexutasuna, eta alde horretatik, erakundeen arteko koordinazioa lortzea erronka bat eta gainditu gabeko irakasgai bat da bizikletaren bilakaera onerako. Gauza bera gertatzen da erabiltzen ari diren lurralde eta hiri plangintzako tresnak berrikustearekin, non sartu behar diren beste ikuspegi batzuk (adibidez, genero eta belaunaldi arlokoak) eta beste diziplina batzuk (antropología, soziologia, ekologia, psikologia, bahabideen ekonomia...), zertarako-eta gure hiriak berreraüdtzeak duen konplexutasunari jasangarritasun irizpideekin heltzeko, zeintzuek sustatuko baitute mugikortasuneko eta gizarte-partaidetzako kultura berri bat. Garrantzitsua da herritarrei hitza ematea, hirian bizikletaren erabilera bultzatzeko edozein ekimen definitzerakoan eta garatzerakoan. Baina pentsatutako eta araututako prozesuak izan behar dira, xede argiak dituztenak. Izan ere, zoritxarrez, kasu askotan, partaidetza - 11 - egiturak eta prozesuak esparru metodologikorik gabe eta asmo garbiekin garatzen dira haiek babesten dituzten erakundeen aldetik; nola garatzen diren, gizarteak zein inplikazio maila duen eta zein konpromiso politiko onartzen den, horren arabera, emaitzek eta denborek, bereganatutako itxaropenak eta xedeak beteko dituzte, edo, bestela, etsipena izango da prozesuak geldiarazi edo porrotera eramango dituen apatien eta mesfidantzen iturria. Bizikleta sare eta bideen plangintzan eta diseinuan erabili dira bizikleta bidezko mugikortasuneko politiketara bideratutako baliabide gehienak; denborarekin konturatu gara beste tresna batzuk behar direla, ez azpiegiturazkoak bakarrik, baita beste esku- hartze eremu askokoak ere. Ez bakarrik espazio publikoa sustatzekoak edo arautzekoak, baita gizarte-ingeniaritzako edo gizabide-hezkuntzako ekintzak ere; adibidez, egoera gatazkatsuak aurreikusten, ulertzen eta haien aurrean jarduten jakitea. Kontuan hartu behar da ezen azpiegiturak estrategia zabalago baten pieza bat izan behar direla. Eta ezin dira edozein pieza izan, une eta leku bakoitzerako egokiak direnak baizik; Donostia eredua, Gasteiz eredua, Tolosa eredua edo Zarautz eredua izan, hori ez da zuzenean ezarri behar beste herri batean; aitzitik, esperientzien, arrakasten eta porroten abiapuntu bat izan behar da, horiek erreferentzia gisa balioko baitute tokiko ekimenerako eta hausnarketarako. Kostatu egiten da bizikletaren udal politika bat behar bezala garatzea. Ierro propio bat hartzea eskatzen baitu. Leku askotan gertatzen ari denari pultsua hartuz, bizikletaren politika horrek aurre egin behar dien gatazketako bat da, harrigarria bada ere, mugikortasun jasangarriaren bahzko aliatuen artean dagoena, hots, oinezkoen eta txirrindularien artekoa. Onena onaren arerioa izan daitekeela dioen esaerari jarraituz, oinezkoaren eta txirrindulariaren arteko gatazkaren aurkako lehen txertoetako bat hau da: kontrako eragina duten elementuei arreta jartzea. Gatazkak sortzeko prozesua mugikortasunaren ikuspegi oker batek eragin ohi du. Uneoro, kontuan hartu behar da mugitzeko ditugun moduetan lehentasun-inbertsio bat egiten ahalegintzen ari garela, nagusia den kultura motorduna déla, eta motordun ibilgailuentzako bideen mende dagoen hiri paisaia bati erantzuten diola. Oinezkoen eta txirrindularien arteko harremanen okertze hori eragiten ari den bigarren alderdia da mugikortasunaren kudeaketari berari ematen zaion orientazioa. Motordun trafikoaren gaitasuna eta abiadura büatzea gützarria da hiri mugikortasunaren kudeaketan. Ikuspegi horren emaitza dira, adibidez, norabide bakarreko zirkulazioa, iragazkortasun oso eskasa oinezkoentzako kaleetan, eta bideen diseinuko beste elementu asko eta asko, zirkulazio fluxua eta harén abiadura errazteko pentsatuta daudenak, hain zuzen ere. Motordunen abiadurek, alde batetik, beldurra sortzen diete bizikletaren erabiltzaile berriei galtzadan ibützeko orduan; eta, bestetik, pedalei eragiten dietenek iragazkortasuna büatzen dute; bi kasuek berekin dakarte espaloiak hartzea. Zirkulazioaren kudeaketa funtsezko alderdia da jokaera desegoki horiek bultzatzeko edo baztertzeko. Gatazka hori eragiten edo elikatzen ari den hirugarren elementua da bizüdeta-bide propioak eratzea; askotan, zatika, eta trafikoa mantsotzeko neurri osagarririk jarri gabe, bizikleta- ibilbidea iristen ez den lekuan. Laugarren elementua, berriz, trazatua egitea eta bizikletaren azpiegiturarako espazioa lortzea izango litzateke; jarraitzen badugu pentsatzen bizikletan ibiltzen direnak paretik kentzeko modua espaloietara eramatea déla (espaloiak-bizikleta), argi dago, oinezkoei egiten zaien bidegabekeria baten aurrean gaudela. Horren alternatiba argia da: bizikletek lekua izan behar dute galtzadan, edo, bestela, hura partekatzeko aukera izan behar dute. Beste gatazka iturri bat da bizikleta-bideen diseinua bera. Askotan, tipología egokiak dira, baina, batzuetan, eredu jakin batzuk kritikotasunik gabe eta modu zorrotzean apHkatzen -12- dirá, hala ñola bi noran2kokoa kotan eta oine2koen hurbütasuna. BÍ2Íkleten 2Írkula2Ío- diseinuak egin beharko ürateke 2Írkula2Íoa ahaMk eta gehiena egokitu 2edin bÍ2Íkleta baten 2Írkula2Íoaren eredu naturalera, hots, galt2adatik, eta gainerako ibilgailuen noran2ko berean. A2kenik, e2art2en ari den araudiak ere e2 du lagunt2en oine2koen eta txirrindularien arteko bÍ2Íkidet2a hobet2en. Hiri bat2uetan, txirrindularien eskubide bat2uk e2arri dirá halako eskubiderik Í2an behar e2 luketen espa2Ío bat2uen gainean. Adibide2, espaloietatik ibüt2ea baiment2en duten ordenant2ek, nahÍ2 eta espaloiak x metrokoak baino 2abalagoak Í2an, akats ikaragarri bat da mugikortasun jasangarriaren estrategiaren barruan. Espaloiak e2 dirá ulertu behar oine2koen joan-etorrietarako espa2Ío esklusibo gisa, bai2ik eta bÍ2Íkidet2ako espa2Ío gisa, konplexuak eta askotariko funt2Íoak ditu2tenak, non e2Ín duen 2Írkulatu inolako ibügailuk. A2kenik, hiri adeitsuagoak eta bi2ikidet2a handiagokoak egiteko lan horretan, mugikortasun kultura berri hori bult2at2ean, bat2uetan, bÍ2Íkleta ahaldunt2eko udal poHtikek e2 dakarte berekin oine2koen beharre2ko ahaldunt2erik. Ondorioa da aldaketa e2 déla burut2en hasieran aipatu den hierarkia horretan: lehenengo, oine2koa; gero, bÍ2Íkleta eta, ondoren, ibügailu motorduna. Ait2Ítik, bat2uetan, duen Í2aera sinbobkoagatik, bÍ2Íkleta oine2koen gainetik igarot2en da; aha2tu egiten da oine2koen mugikortasuna ere sustatu behar déla, eta, era berean, aha2tu egiten da oine2 ibilt2ea txertatu behar déla mugikortasun jasangarriaren eredu berrian. BÍ2Íkletaren udal gidaliburuan adiera2ten den be2ala, bÍ2Íkleta bide2ko eguneroko mugikortasuna bult2at2ea, hark 2Írkulat2eko lekua behar be2ala enfokat2era baino barago doa, beste a2piegitura eta 2erbit2u osagarri bat2uetan inbertitu eta eragin behar baita. Garraio publikoarekiko intermodalitateari loturiko alderdiak dirá, edo irisgarritasun bertikaleko bitartekoak, herri askotan dauden hiri-bübearen desnibel handiak gaindit2eko. Hori gu2tia, beste 2erbit2u espe2Ífiko bat2uekin osatu behar da, hala ñola aparkaleku seguruak eta irisgarriak jart2ea, erabilera publikoko bÍ2Íkletak jart2ea eta abar; betiere, neurriak egokituta herri bakoit2aren maüari eta leku bakoit2ean egon daite2keen bÍ2Íkleta- erabilt2aileei. BÍ2Íkleta sustat2eko eta erabilt2eko estrategia batek informa2Ío neurri bat2uk ere artikulatu behar ditu, 2u2enduta daudenak herritarrek, oro har, eta herritarren sektore bat2uek, bere2iki, bÍ2Íkletaren erabilerari buru2 duten e2agut2a aldat2era. Informa2Ío me2uak, baita pertsuasio2koak ere; eta kasu bakoit2aren arabera, ekint2arako gonbitea, bÍ2Íkleta erabilt2era hirian egiten dituen ohiko joan-etorrietan; betiere, oso kontuan hartuta gonbitea 2u2ent2en 2aienen profila eta hirian bÍ2Íkletan ibüt2eari buru2 duten kultura (aurreirit2Íak eta beldurrak). Diseinat2en diren kanpainak bÍ2Íkletarekin 2Írkulat2eko arauen 2abalkunde eta ekint2ailet2a egoki bate2 lagunduta egin behar dirá. BÍ2Íkletan ibilt2en jakitea e2 da bi gurpüen gainean oreka mantent2en jakitea eta segurtasunarekin 2Írkulat2eko behar den trebetasuna Í2atea. BÍ2Íkletan ibüt2en jakiteak e2agut2ea eta praktikat2ea eskat2en du, barneratuak Í2atea eta praktikan jart2ea ibilgaüuaren mantent2e arauak (argiak, galgak eta abar), eta bÍ2Íkleta gÍ2alege2 erabüt2ea bidé publikoan. A2kenik, ohartara2Í behar da jada existit2en den lankidet2a pubhko-pribatua indartu beharra2. Izan ere, bÍ2Íkletarekin loturiko politikak garat2eak berekin dakar honelako ekimenetan inplikat2ea eta lagunt2ea: bÍ2Íkleta-dendak, 2Íklologistikakoak, denden beren eta turismo sektoreen ekimenak, adibide2 A2ken finean, udal hausnarketa eta ekint2a behar da, bÍ2Íkleta mugikortasun jasangarrirant2 bult2at2eko, norabide egoki batean, gai Í2an dadin aldaketa desiragarrira eramaten e2 duten tranpak eta lasterbideak saihets daite2en; garraiobide horrek hiri bÍ2Ígarriago bat Í2aten lagunt2eko xedera bult2at2eko. -13- ZARAUTZ Unai Egaña Makazaga eta Igor Makazaga Arozena Udaltzainak Udaltzainek mugikortasun segufuaren inguruan eskoletan eskaintzen duten lan programa Mugikortasun segururako hezitzaileak: udaltzain talde espezializatu batek mugikortasun seguruaren prestakunt2a integraleko programa bat garatzen du. Urtez urte, 3.800 lagunekin baino gehiagorekin lan egiten da; gehientsuenak, eskola-adinean daude. Saio teorikoak eta praktikoak egiten dira. Bizikletarekin egiten diren praktiketan, jada 10 urtetik aurrera egiten baitira, ibilbide batzuk egiten dira galtzadatik bizikletan ibiliz. Hiri barrukoa ez den errepide batetik ere zirkulatzen da bizikletan; modu horretan, beldurraren kudeaketa lantzen da, eta segurtasuna lortzen da motordun ibügaüuen ondoan bizikletan ibützean. Autonomía ere bilatzen da, eta, horretarako, ibilbide batzuk egiten dira, non gazteek eta nerabeek bizikletan zirkulatzen duten, udaltzainen «babesik» gabe. Prestakuntza egiten den ibilbideetan, galtzadatik edo dagoen bizikleta-saretik zirkulatzean gerta daitezkeen kasmstikak landu eta aztertu ere egiten dira; seinaleztapen desberdinen ezagutza eta errespetua lortzen da, baina baita birlan gertatzen diren era askotako egoerenak ere. Gainera, zirkulazio seguruaren eta bizikidetza onaren dinamikak burutzen dira zirkulatzeko modu desberdinak partekatzen diren espazioetan (oinez, patinekin, bizikletan, eta abar). -15- LEGAZPI Fernando Agirre Bilbao Udaltzainburua. Mugikortasun arduraduna Agenda 21 aren eta mugikoftasun planafen eskutik, udaleffian heldu egin izan zaie motordun mugikortasunafen nagusitasunetik eta ibügailu pribatuek espazio publikoa okupatzetik sortutako arazoei. Hala, jatduera batzuk burutu dirá, hiri-bilbean nahiz udalerriko sarbideetan, trafikoa eta aparkalekuak antolatzeko, oinezkoen joan-etorrietarako eta egonaldirako espazioa berreskuratzeko, edo bizikletaren erabüera errazteko. Nabarmentzeko moduko esperientzia da espazio publikoan jarduera batzuk hasi izana, büatzen dutenak mugikortasun jasangarriago eta seguruago batean eragitea, baina haiek burutzeak kostu txikiagoa izanda. Hórrela, kale edo espazio bakoitzaren egoera zehatzetik abiatuta, modu errazean esku hartu nahi da, hiri altzari gutxi batzuk jarrita eta pintura pixka bat erabilita, lortu nahi diren mugikortasun xedeak lortzeko, déla pertsonak modu seguruan zirkulatzeko espazioa izatea, déla egonaldirako lekuak irabaztea, déla ibilgailuen zirkulazio «atsegin» bat lortzea. Aizkorri kalea. Azpikoetxea kalea (oinezkoen eta motordun ibilgailuen arteko bizikidetza eremua). La Salle kalea (txirrindulariek kontrako noranzkoan zirkulatzen dute). -18- San José Auzoa (belarriak jarri eta biraketa-erradioak murriztu dirá). Espazio publikoan egiten den esku-hartze modu hori «pertsona guztientzat» izenda liteke, zeinak aukera ematen baitu erabileren arteko nagusitasuna aldatzeko, eta joan-etorriak egiteko modu desberdinen arteko lehentasunak aldatzeko; kasu askotan, diru asko aurrezten da, obrako inbertsioari dagokionez. DENONTZAKO KALEAK, oinezko eta txirrindulariei zuzendutako hobetze-jarduketa berritzaüeak edota kostu txikikoak egiteko gida, espazio publikoa berreskuratzeari buruzko hausnarketa bat da. ■ Lasterrak I a Espazio publikoaren tratamendu ^ I Arinak I I Bidezkoak I I meRkeak I -19- DONOSTIA. PINTURA ETA IRUDIMENA BIZIKLETAREN ALDE Fermín Echarte Peña Obra publikoetako ingeniari teknikoa Donostiako Udaleko bizikleta bidezko mugikortasun arloko teknikaria onostia 90eko hamarkadaren amaieran hasi zen bizikleta sare bat edukit2en, ^ Hifi Antolaketako Plan Ofokorrean planifikatu ondoren. Harén lehen aurrerapen dokumentuek jada jasotzen 2uten bÍ2Íkleta-bide bat hiri osorako, BÍ2Íkleta sarea garat2eko lehen jarduerak burut2eko lanek inbertsio handia eskatu 2uten, baita lehendik 2euden eta denboran 2ehar finkatutako bide espa2Íoa eta espa2Ío publikoa okupat2ea ere. Xedea 2en kalitate2ko bideak egitea, balÍ2ko txirrindulariei segurtasuna eta erosotasuna emango 2Í2kietenak, tarte bakoit2aren lotura bilatu2 eta sare gisa egituratu2 ere bai. Une jakin batean, jarduera bat2uk garat2en hasi 2Íren, 2eint2uek, bÍ2Íkleta bide2ko joan- etorri seguruak erra2teko xede bera bilatu2, e2 bailukete berekin ekarriko, e2Ínbestean, obra eta inbertsio handi bat. Jarduera mota horiek honela Í2endat2en dirá: «bigunak», «leunak», «kostu txikikoak» eta abar. Adibide bat2uk Í2an daite2ke hauek: 2007-t2008 ujteak Zubietan eginiko jarduerak. Motordunen 2Írkula2Íorako errei bat kendu 2en; une horretan, bÍ2Íkleta-bidea gorrÍ2 pintatu 2en, galt2adaren gainerakotik bereÍ2teko. LEHEN ORAIN -21 - Gros au2oan egindako beste ekimen berriteaile bat izan zen kontrako noranzkoan ezartzea bizikleta-bide bat, motordun trafikoa murriztera bideratutako jarduera multzo baten barman eginikoa, hain zuzen. Kasu horretan, mutiloiak jarri ziren; horiek kendu egin nahi dira espazio eta bide jakin batzuen egoeraren arabera. Kale berria (kontrako norantzak). Dena den, oraindik ere kostu handiko jarduerak egin ziren; esate baterako, Morlansko tunela, 2,6 milioi euroko inbertsioa izan baitzuen. Morlanseko tunela. 2011 Hirian eginiko «bigun» motako jarduera batzuk hauek dira: BULEBARRA: Bulebarreko galtzadan bertan, bi noranzkoetako bizikleta-bide bat egokitu zen, mutiloiekin eta bereizgailuekin, baina gorriz pintatu gabe, eta lehendik dagoen aglomeratua aprobetxatuta. LEHEN ORAIN -22- EASO KALEA: LEHEN ORAIN 30 GUNEAK: 2011n hasi 2Íren sart2en 30 guneak, Antigua eta Gros au2oetan eta Erdialdean, hain 2u2en ere; neurri horiek leun samarrak dira, eta oraindik ere hart2en dira, eta hiriko beste espa2Ío bat2uetara 2abalt2en ari dira. -23- 2014 Jarduera garrantzitsu bat egin zen Amara auzoan, motordun zirkulazioko erreien sabalera murrÍ2tuta, bizikletan ibiltzeko 1,40-1,50 metro zabaleko espacio bat lortu2; bereizgailuak jarri ziren. LEHEN ORAIN Denborarekin ikusi da bereizgailu mota horiek 2aildu eta garestitu egiten dutela mantenteea; hórrela, beste irtenbide batzuk bilatu dira bizikletan segurtasunez zirkulatzeko; esate baterako, trakzio mekanikoko ibilgailuen aparkaleku-2:errenda lekuz aldatuz, 2Írkula2:io erreiak kendu2 eta abar. LEHEN ORAIN -24 - 2016 Egia au2oa, non pintxira erabilita bakarrik lortxi baita erdiko bÍ2Íkleta-bide bat, lehendik zegoen erdibitzailea zabalduta. Aparkaleku-zerrenda bat ere kendu da; hórrela, espaloiak zabaldu dira eta oinezkoenteat espacio handiagoa geratu da. Inguru horretan ere, espacio espezifikoak ezarri dira bizikletarekin maldaz gora doazenentzat; maldan behera motordun ibilgailuekin batera zirkulatu dezakete. LEHEN ORAIN GASTEIZ. PINTURA ETA IRUDIMENA BIZIKLETAREN ALDE Juan Carlos Escudero Achiaga Ingurumen Azterlanen Zentroa. Gasteizko Udala Biologoa. Jasangafritasunerako Informazio eta Berrikuntzako atalburua Garrantzitsua da kontuan hartzea ezen, Gasteizen, murgilduta gaudela, espazio publikoan mugikortasun jasangarriaren eskema orokor baten aplikazioan, zeina deitzen baitugu Oinarrizko Bideak eta Etxadi Handiak. Egin nahi dena da bideen beste hierarkia bat gauzatzea, horren bidez kotxeen pasoko trafiko gehiena artikulatuko baita hiriko bideen % 15-20tan, ez gehiagotan (Oinarrizko Bideak). Horrek aukera emango liguke trafikoa nabarmen murrizten joateko hiriko kale gehienetan, hau da, kaleen % 80-85 inguruan (Etxadi Handien Barneak). Hori testuinguruan kokatu ondoren, xedea ez da, Gasteizen bizikleta sustatze aldera, ehunka küometro bizikleta-bide egitera iristea, baizik eta, idéala izango litzateke bizikleta-bideen oinarrizko sare funtzional bat gauzatzea -ez 150 kilómetro baino gehiago—, aukera emango dueña egitura arin bat ezartzea bizikletan joan ahal izateko birlaren punta batetik bestera. Egun, sare nagusi horren 130 küometro inguru egin dira. Lehen edo azken mihako kapilar mugimendutzat hartzen direnentzat, sare nagusira eta sare nagusitik, ideia da naturalizatzen joatea bizikletak galtzada partekatzen duela gainerako ibügaüuekin. Azken xedea da berriro geureganatzea bizikleta ibügaüu bat bezala, eta hark duen eskubidea galtzada kotxeekin eta motorrekin partekatzeko, trafikoaren puskarik handiena «baretuta» dagoen ingurune batean (trafikoa «mantsotu» egin da). Trafikoa lasaitzeko eredua. -27- Hiri erdiguneko 47 kale; horietako 18 etxadi handiak dira. Jarduera horiek modu errazean egin daitezke, eta berehalako eragina izan dute. Hiru urte igarota, esperientzia oso positiboa izaten ari da, eta planteatzen ari da aipatutako eredua hiriaren gainerakora zabaltzea. Obra zibilarekin lasaitzeko eredua. Pinturarekin lasaitzeko eredua. Kasu gehienetan, egiten diren esku-hartzeak oso errazak dira. Nahikoa da pintura eta mutüoi batzuk, besterik ez. Kasu batzuetan, ordea, beharrezkoa izaten zen modu sakonagoan jardutea, adibidez, aparkalekuak kenduz; eta ondo dakigu zenbat kostatzen den aparkaleku zerrendak kentzea. Bideetan jarduerak burutzen diren heinean, kontuan hartzen da oinarrizko bideen hierarkia berriko eskema orokor hori (pasoko trafikoko kaleetan), eta etxadi handien barneetan (egoteko kaleak). Beharrezkoa bada zerbitzuak aldatzea, kale bat urbanizatu behar bada, aprobetxatu daiteke, eskema hori aplikatuta, kalea erabat berriro diseinatzeko, aipatutako ereduan duen zereginaren arabera, pasoko kale gisa nahiz egoteko kale gisa. Horrek ez du esan nahi egiturazko esku-hartze sakonak egin gabe eskema hori aplikatzea ezinezkoa denik. Izan ere, pintura erabilita egiten diren kostu txikiko esku-hartzeekin, modu nabarmenean hobetu daiteke bizikletarentzako iragazkortasuna hiriaren erdigunean, espaloietatik bizikletarekin zirkulatzeak sortzen digun arazo hori saihesteko loturak artikulatuta. -28- Beste ekintza batzuen oinarria da hiriko kale askotan bizikletentzako bi noranzko artikulatóea; horrek aukera ematen du konpontóen joateko hiriaren erdigunean sorteen 2Íren bizikleten lotura eta iragazkortasun ara^o haiek. Eskola inguruetan ere jardun da, zeinetan berreskuratu baitira «bigarren ilaren» edo 2Írkula2Íoaren bigarren erreiaren espazioak; hartara, trafikoa mantsotu ahala, bÍ2Íkleta bidezko irisgarritasuna hobetu ahal izan dadin. Jarduera horiek, nahiz eta guraso elkarteek eskatutakoak izan, polemika eragin dute. Formakuntza ikastetxeetan. Neurri horien bidez eta eskoletan egiten ari diren bide-hezkuntzako jarduera guztien bidez, ikusita asko handitzen ari dela ikasleen artean bizikleta bidezko mugikortasuna, emaitza onak lortzen ari dira. Halako neurriak aplikatu ditugun azken hiru urteotan, lortu da bizikletaren banaketa modala bikoiztea, % 7tik % 12,5era igarota; dena den, pentsatzen dugu asko geratzen dela egiteko, oraindik. Gehien hazten ari den adin tarteak eskola eremuan gertatzen ari dira. Sustapen eta sentsibilizazio ekintzak eragin handia izaten ari dira adin tarte horretan. -29- IRUN 30 KM/O-KO HIRIA José Luis Asensio Ibarguren Mugikortasunaren eta Bide Publikoen teknikaria I_l istorikoki, herri honetan bizikletaren erabñera oso baxua izan da, hutsa ez esatearren. * * Batez ere, kiroletarako erabili izan da; kasik ez zen inor ikusten hiriaren erdialdean bizikletan, nahiz eta bere erabilera neurtua ez izan. Modu orokorrean, ibilgailuen zkkulazioa 30 km/h-tik beberá mugatu aurreko urteetan, hainbat ekintza jorratu dira, hala ñola, norabide bakarreko zirkulazioak ezarri, kaleetako ataletan esku hartu, biribñguneak egokitu eta berriak sortn, eta moteltzaileak jarri. Nola sortzen da Irun 30 km/h-ko hiria izendatzeko ideia? Ardatz iradokitzañea hiri-mugikortasun jasangarriagoa lortzea da, eta planteatzen diren oinarrizko politikek lehentasuna ematen diote modu ez motorizatuen sustapenari; jakina, aldi berean garata diren bestelako oinarrizko poHtikekin osataz, adibidez, garraiobide pubHkoekin. ”Ekintza plan” batean kokatariko berehalako zenbait esku hartzeren bidez, Mugikortasun Iraunkorraren Planak (MIP), nolabait, bidea eman zion, besteak beste, motordun ibügaüu / bizikleta elkarbizitzako lehenengo esperientzia gauzatzeari hiriko ardatz nagusietako batean. Ardatza Colon Ibilbidea / Hondarribia kalea da. 30 Km/h-ra mugata zen abiadura. Horretarako margoa eta bide-seinalizazioa besterik ez zen erabili. Horixe egin zen; hori bai, udaltzainek eta komunikazio kanpainiak lagunduta. Horixe izan zen Irun ibilgailuek 30 km/h gainditzen ez duten zirkulazio-lasaigune izatera igarotzeko abiapuntua. Hasierako emaitzei dagokienez, harrigarriak izan dira arlo nagusian, hau da, abiadura murrizketan. Konparatutakoak bide horretan neurturiko 201 Iko eta 2013ko abiadurak izan dira. Hasiera batean, batez besteko abiadura murrizketa garrantzitsua lortu zen. 35 km/h-tik gorako abiadura gainditzen zuten ibilgailuak, %43 izatetik, %14ra pasa zen norabide batean; eta bestean, askoz hobeto, %2ra, lehen %44 zirenean. Bide horretatik 50 km/h-tik gora zirkulatzen duten ibilgailu kopurua hondarrekoa déla esan daiteke. Nolabait, emaitza hauek animatu egin gintuzten 30eko gune hau zabaltzera, eta planteamendua izan zen Irun 30eko hiria bilakatzea; Mugikortasun Iraunkorraren Planak berak jasotzen duen planteamendua, modu honetan mugikortasun jasangarriago eta ziurragora pasatzeko, motordun ibilgailuen abiadura murriztu eta, honekin hatera, isuriketak, kutsadura eta zarata. Irungo hiri-eremua. -31 - este helburu garrantzitsu bat bizikletak galtzadara eramatea da eta bere erabilera sustatzea. Gainera, honekin hatera, hiriko ^onalde ezberdinetan oinezkoentzako guneak e2:arri dirá, 20ko guneak, eta garraiobide ezberdinentzako elkartze- eta elkarbÍ2Ít2a-guneak. 2011 tik garraiobide publikoaren erabilera ere sustatu da, eta nabarmen igo. Irun 30eko hiria. Hiru izan ziren ezarpen-faseak: 1- Informazio eta kontzienziazio kanpainia euskarri ezberdinetan 2- SeinalÍ2:a2Íoa, hirirako sarrera guztiekin 3- Abiadura mugaren ezartzea Ezartze-prozesuan abiadura-kontrolak egin dirá bidé bakoit^eko ibilgailu-kopurua eta zirkulazio-abiadura jakiteko. Lehenengo fasean, kontrola udaltzainekin hatera egin zen, informa2Ío-lana egiteko, ez ^igorteailea, abiadura-kontroletan, eta ondoren kanpainiarekin jarraitu zen 201 Sean zehar, Emaitzak lehenengo aldikoen antzekoak izan ziren, eta abiadura murri^keta mantendu 2en. Hiri osoa estallen duen aforo-puntu sare bat e^arri da, eta honek ahalbidetu du identifikatzea zein lekutan ez den lortu abiadura-murrizketa helburua eta zeinetan bai, batzuetan nabarmenki. Abiadura-panelak ere ipini dirá, ibilgailuak 2ein abiaduratan zirkulatzen duen adiera^ten dutenak. Puntu batzuetan lortu egin da abiadura murriztea; beste batzuetan, ordea, ez da arrakastarik izan, eta finkaturiko helburuak lortzeko leku bakoitzean zer egin aztertzen ari da. E^behar-kopuruari dagokionez, murriztea lortu da 30eko guneetan, bai istripuak, bai harrapatzeak, bai larri zauriturikoak. Eta lort2:en ari al da bÍ2Íkletak hiriko trafikoan integratzea? Lehen ez zegoen daturik; orain aforo-lanak egiten dirá eta bizikletaren erabileraren berri eman da, ez Donostian edo Zarautzen adinakoa, baina ikusten ari da txirrindularien nolabaiteko gehitzea hiriko trafikoan. Zailtasun eta kontraesanekin, bizikletaren %5eko erabilera duten guneak azaldu direlako, baina baita txirrindularien aldetik espaloiaren erabilera handia ere. Hau identifikatua eta 2enbatua dugu, eta lanean jarraitu behar da 30eko hiri batean bizikletaren erabilera bide-zirkulazioan normalizatu dadin. -32- Hiriko planoa, ibilgailu guztien mugimenduak kontuan harturik bizikletaren erabilera %4,5era iritsi den puntuak azaltzen du ena. -33- OINEZKOEN ETA BIZIKLETARIEN ARTEKO GATAZKAK Fermín Echarte Peña Obra publikoetako ingeniari teknikoa Donostiako Udaleko bizikleta bidezko mugikortasun arloko teknikaria Zein arra2oiengatik sortzen dira gatazkak edo bizikidetza arazoak oinez dabiltzanen eta bizikletaz mugitzen direnen artean? Arrazoiak asko eta askotarikoak izan litezke. Batzuk nabarmenduko ditugu: Hifietan asko handitu da bizikletaren erabilera, eta horrek haserreak sor ditzake espazio beretik oinez zein bizikletaz doazen pertsonen artean. Bizikletentzako azpiegiturarik ez badago, edo daudenak desegokiak badira, bizikletariek oinezkoentzako espazioak erabñtzeko joera izan dezakete. Kontuan hartu behar da bizikletaz mugitzen ditenen tipologia askotarikoa izan daitekeela, eta garrantzitsua da aztertzea orain bizikletaz mugitzen diren horiek zer bitarteko erabñtzen zuten lehen eguneroko joan-etorrietarako. Jakin behar da ea «gurpüdun oinezko bat» den edo txirtindulari bat den, kirolaria, bizikletan ibiltzen basten déla hirian, eta, horrenbestez, ezagutzen dituela zirkulazio arauak, eta ohituta dagoela bizikletan ibdtzen. Garrantzitsua da, baita ere, espaloietatik ohikotasunez ibiltzen direnek jarraitzen duten prozesua, ohitzen direnak bizikletariekin batera ibñtzera horretarako egokitutako lekuetan. Errespetua dagoenean, oinezkoak ohitzen joaten dira bizikidetza inguruetan bizildetak ikustera. Bizikidetza eremuetan eragin handiena jasaten duten taldeak, oro bar, adinekoak eta adingabeak dira, bain zuzen arreta berezia eskaini bebar zaien adin tartekoak. Haserre txikiak, normalean, oinezko eremuak izanik bizikletariek ere erabili ditzaketen borietan gertatzen dira. Kale jakin batzuk dira, zeinak egokituta baitaude oinezkoak eta bizikletariak ibiltzeko, eta, batzuetan, baita zamalanetako ibilgailu motordunentzat ere, edo, gauez, egoibarren ibilgaüuentzat. Arazoa bizikletaz mugitzen denaren abiaduragatik eta oinezkoenganaino uzten duen tarteagatik sortu obi da. Bi distantzia bartu bebar dira kontuan: bat, bizikletaz mugitzen denak oinezkoarekiko utzi bebar dueña, eta, bestea, fatxadekikoa. Askotan, badira bizikletariak fatxadetatik oso gertu zirkulatzen dutenak, atarietatik, establezimenduetatik eta abarretatik irteten direnak barrapatzeko arriskuarekin. Bizikletan doana «ia beti» malabarismoak egiten saiatzen da, banka bat lurrean ez jartzen, eta mugimendu boriek ere mota borretako arazoak sortzen dituzte. Baliteke oinezkoek eta bizikletek batera erabib ditzaketen espazio borien ezaugarri geometrikoek ez betetzea bizikidetza borretarako gutxieneko baldintzak, eta, batzuetan, gertatzen da bizikidetza bori baimentzen déla bizikletaz ibiltzeko aukera eman bebar ez litzakeen lekuetan. Beste gatazka batzuk, berriz, plazetan eta espaloietan gertatzen dira, non, indarrean dagoen ordenantzaren arabera, bizikletek ezin duten zirkulatu. Bizikletaz ibiltzen jende asko ez da konturatzen, edo ez da jabetzen, ibilgailu batean dabüela, eta, bortaz, edozein ibügaüuri apbkagarri zaizkion zirkulazio arauak bete bebar dituela; bori bórrela, galtzadatik zirkulatu bebar du bizikleta biderik ez dagoenean, eta zirkulazio arauak bete bebar ditu. Gainera, badaude pertsonak beren obiko joan-etorrietan bizikleta erabiltzen basten direnak, baina beren buruek «gurpüdun oinezko» gisa funtzionatzen dutenak, eta ibübide laburrena egin nabi izaten dute, nondik egiten duten axolarik izan gabe; bala, plazak zebarkatzen dituzte, espaloietara igotzen dira eta baietan mugitzen dira, zirkiüazio araudia urratuz. Bestalde, bizikleta-bide jakin batzuen trazatuak, bi norabideko bizikleta bideek, bidegurutze jakin batzuk eta semáforo batzuetan zain egon bebarreko denborak eragin dezakete bizikletaz dabüenak bidé zuzenena bartzeko bautua egitea, araudiak urratuz eta bizikidetzari kalte eginez. Kontuan bartu bebarreko beste elementu bat da, askotan, bizikletari batzuk ez dutela galtzadatik zirkulatzen, ibügaüu motordunei beldurra diotelako; espaloiak erabützen dituzte eta beldur eta arrisku pertzepzio bori espaloietan zebar oinez doazenei edo bertan bizketan ari direnei edo espazioaz gozatzen ari direnei belarazten edo igortzen diete. Ibügaüuekiko arrisku pertzepzio borren ondorioz, bizikletari batzuk espaloietatik ibützen dira; bala, biri espazioan bizikletaren erabüera sustatzeko eta erabüera borren inguruan kontzientziatu eta sentsibibzatzeko lanetan kontuan bartu eta aztertu bebarreko kontu bat da bori. -35- Gatazkak alderantziz ere eman daitezke, hau da, oinez edo korrika doazenak «bizikleta bideetan» sartzen direnean, bidean bizikletaz ibiltzeko aukerak aldatu eta arriskuan jarriz. Gatazkak autoz doazenek ere sortzen dituzte. Batzuk, bizikletariak presionatzen dituzte, beren bidea okupatzen dutelako; ausarkeriaz zirkulatzen dutenek gidatzen dituzte ibilgailu horiek, abiadura zentzugabeetan, edo bizikletekiko beharrezko distantzia gorde gabe. Jokaera mota horien ondorioz, segurtasun ezaren pertzepzioa dago, bereziki adinekoengan, haurrengan, eta haur horien gurasoengan. Bizikidetza eremuetan bizikletaz ibiltzeak segurtasun ezaren pertzepzio handia sor dezake. Gatazka dialektikoak eta, batzuetan, fisikoak gertatzen dira; istripu batzuk ere gertatzen dira. Azken urteotan zer egin da oinezkoen eta bizikletarien arteko bizikidetasunaren inguruan? Kontzientziazio kanpainak egin dira. Jada 2008an kanpaina bat egin zen, «Bizikleta gehiago, zuhurtzia gehiago» lelopean, bizikletaz zirkulatzeko araudiei buruzko informazioa zabaltzeko. 2012an eta 2013an, bestalde, kontzientziazio kanpaina bat egin zen, eta, ondoren, zehapen kanpaina bat. 201 Sean, berriz, bizikletaren inguruko sentsibilizazio ekimenak egin ziren berriro, mota horretako ibilgailuak erabiltzen dituztenei zuzendutakoak, herritarrei komunikazio orokorra emateko eta bizikletaz ibiltzeko oinarrizko arauak urratzen dituztenek jaso ditzaketen zehapenen berri emateko. Garrantzitsua da informazio kanpainak eta zehapenak modu jarraituan mantentzea. Zigorgabetasun sentsazioak araudiak haustera eramaten du jendea. Heziketa lana ere garrantzitsua da, «ondo zirkulatzearen” balioak barnerarazi behar baitzaizkie hirian joan-etorriak egiteko eta mugitzeko bidé desberdinak erabiltzen dituztenei, ez bakarrik bizikletaz mugitzen direnei. Bestalde, osagarri gisa, hirian badaude bizikleta sare osotik eta espazio publiko guztietatik bizikletaz joaten diren mugikortasun agenteak, bizikletariei informatzeko eta kontzientziatzeko, eta baita gainerako garraiobideak erabiltzen dituztenei ere (oinezkoak, autoz eta motorrez mugitzen direnak, eta abar). Izan ere, azken horiek, beren jarrerekin, oztopatu egin dezakete bizikletaz ondo eta seguru ibili ahal izatea, horretarako egokitutako azpiegituretan zein hiri bideetan, bereziki hiriko 30 guneetan. Zeregin horietako badaude, baita ere, oinez ibiltzen diren mugikortasun agenteak. Halaber, jarduera garrantzitsuak egin dira bidé azpiegiturei eta bizikleta bideei dagokienez. Alde batetik, hiriko auzoetan pixkanaka 30 guneak ezarri eta zabalduz. Bestetik, bizikleta- bideen lotura berriak ezarriz, gatazka ugari sortzen ziren leku horietan. Adibidez, Baso kalean, edo Nafarroa hiribidean, non bizikleta-bidearen lotura batek arazoak sortzen zituen espaloietako batean; hala, motordunen zirkulaziorako bidé bat kendu egin zen, bizikletariak espaloitik ateratzeko, oinezkoen baldintzak hobetzeko eta bizikleta-bide seguru eta eroso bat egokitzeko. -36- L E H E N Nafarroako etorbidea Amara -37- O R A I N OINEZKOEN ETA BIZIKLETARIEN ARTEKO GATAZKAK Juan Carlos Escudero Achiaga Ingurumen Azterlanen Zentroa. Gasteizko Udala Biologoa. Jasangarritasunerako Informazio eta Beffikuntzako atalburua Gasteiz benetako laborategi gisa har daiteke azterlan xehatu bat egiteko, oinezkoen eta txirrindularien artean sortzen ari diren gatazkak nola konpondu aztertze aldera. Kontuan hartu behar da, alde batetik, hiriak 500.000 m2 hartzen duten eremuak dituela oinezkoentzat; bestetik, bizikletaren erabilera izugarri hazten ari dela; eta, azkenik, hiriak bizikletarentzat ezaugarri oso erakargarriak dituela, alderdi hauei dagokienez; hiri egitura, dentsitatea, distantziak, orografía eta abar. Oinezkoentzako eremuetan, bizikleten eta oinezkoen arteko bizikidetza planteatzerakoan, hainbat aukera daude. Eta arazo hori konpontze aldera, arazoa serioa baita -bereziki, hiriguneko merkataritza/oinezkoen eremuan—, Gasteizen hauek hartu dira kontuan: ■ Autoerregulazioa, «sen onean» eta elkarbizitzaren kultura batean fídatuta. ■ Baimen orokorra, beste edozein ibilgailu bezala, zamalanetako denboran. ■ Baimen berezia, ordu eta kale jakin batzuetan, baldintza batzuk jarrita. ■ Zirkulazio seinalizatua. Kasuistika eta aukera desberdinak aztertuta, Udalak egokitu egin zuen zirkulazioaren ordenantza, bizikletak oinezkoen eremu jakin batzuetatik zirkulatzea baimentzeko, eta, aldi berean, zirkulazioa mugatzen zen ordu eta kale jakin batzuetan, oinezko asko ibützen dela kontuan hartuta. Erabaki hori maila sozialean eta politikoan adostu zen. «Behin- behineko» irtenbide gisa har daiteke, eta espaloietatik bizikletak zirkulatzea erabat baztertzera joan behar da. Bizikleten zirkulazioa oinezkoekin bizikidetza araubidean baimentzeko edo ez baimentzeko aukera baüoesterakoan, beharrezkoa da aldagai batzuk kontuan hartzea. Erreferentzia gisa hartuta gai horren inguruan eginiko azterlan batzuk, hurbilketa objektibo bat adostu nahi izan zen hauen inguruan: zein izango ziren oinezkoaren eta bizikletaren arteko bizikidetza ahalbidetzeko baldintzak, edo non ez zen ahalbidetzea komenigarria izango. Hala, erreferentzia gisa hartu zen espazio jakin batean zirkulatzen duen oinezkoen kopurua, orduko eta metro Hnealeko, erabaki ahal izateko ea egingarri den oinezkoekin bizikidetza baimentzea edo bereizketa motaren baten bidez baimendu behar zen, edo bizikidetza erabat baztertu beharko zen. ApHkatzen den irizpidea da erabilera partekatu bat ezartzea egingarri dela, metro hnealeko eta orduko 100 oinezkoren fluxuetaraino. Baina, maila hori gainditzen hasiz gero, beharrezkoa izango Htzateke bereizketa motaren bat ezartzea, edo, intentsitatearen arabera, bizikletak zirkulatzea eragotzi egin beharko Htzateke. Kale bakoitzaren ezaugarri espezifíkoak eta funtzionahtatea ere erabakigarriak izan daitezke; kontuan hartu behar da kaleak hainbat funtzio dituela: elkarguneak edo erosketa guneak izan daitezke, non pertsonen mugimenduak erabat zeharkakoak eta ustekabekoak izan daitezkeen, ohiko joan-etorrien aldean. Azkenean, erabaki zen azterlan bat egitea gatazkaren eremu zehatzetik zirkulatzen duen oinezkoen bolumena zein den jakiteko, ikusi ahal izateko, alde batetik, ea irtenbide objektiboren bat bidera zitekeen, eta, bestetik, ea bizikleten zirkulazioa edozein unetan baimen zitekeen, edo orduak muga zitezkeen; azkenik, erabaki zen orduak mugatzea. Bizikidetza araubide berriaren informazio eta azalpen kanpaina bat egin zen hiriko oinezkoentzako eremuetan. Bere garaian, ordenantzaren betetze maüaren jarraipena egin zen, eta aztertu zen ea zenbat pertsona igarotzen ziren bizikletan ibüiz, eta zenbat, bizikleta eskuan hartuta. Denbora igaro ahala, ohikoago bihurtu da ikustea j endea bizikleta eskuan hartuta igarotzea oinezkoen hiriko eremuetatik. Orduen mugak aldatzen joan dira, eta aukera eman da salgaiak bizikleta eta triziklo bidez banatzeko, edozein ordutan, hiriarentzat onargarriak diren salgaien banaketa era batzuk bultzatzearren. -39- cristinaenea --fundazioa-- Patronoak: DONOSTIA SAN SEBASTIÁN Gipuzkoako Foru Aldundia Ingurumeneko eta Obra Hidraulikoetako DepartamenKia ORAIN INGURUMENA Babesle Iraunkorra: oñorbe aguas O Apunte Koadernoa
Artxibo OCRApunte Koadernoa BIZIKLETAREN ALDEKO UDAL ^ ESPERIENTZIAK IRAUNKORTASUNAREN BEHATOKIA CRISTINA ENEA FUNDAZlOA Koordinazioa: Edofta Bergua Jiménez Gipuzkoako Foru Aldundia Manu González Barañaga Cristina Enea Fundazioa Edizioa: Iraunkortasunaren Behatokia Cristina Enea Fundazioa Mandasko Dukearen Pasealekua 66 20012 Donostia/San Sebastián Tel.: 943 453526 [email protected] www.cristinaenea.eus Lehen edizioa: 2017ko abuztua AURKIBIDEA Hitzaurrea-----------------------------------------------------105 Marisol Garmendia Beloqui / José M* Hernández Gómez Jardunaldiaren aurkezpena / Presentación de la jornada - /07 Edorta Bergua Jiménez Bizikleta bulteatuz----------------------------------------------flO Alfonso Sanz Alduán / Manu González Baragaña Zarautz----------------------------------------------------------/14 Unai Egaña Makazaga / Igor Makazaga Arozena Legazpi - - --------------------------------------------------- Fernando Agirre Bilbao Donostia. Pintura eta irudimena bizikletaren alde----------------/20 Fermín Echarte Peña Gasteiz---------------------------------------------------------/26 Juan Carlos Escudero Achiaga Irun. 30 km/o-ko hiria------------------------------------------/30 José Luis Asensio Ibarguren Oinezkoen eta bizikletarien arteko gatazkak-----------------/34 Fermín Echarte Peña Oinezkoen eta bizikletarien arteko gatazkak-----------------/38 Juan Carlos Escudero Achiaga -04- HITZAURREA A rgitalpen honetan Donostian, 2016ko otsailaren 26an Í2an zen “Bizikletaren aldeko ** udal esperientzien II. jafdunaldia”n aurkezturiko testuak jasotzen dita, Gipuzkoako Foru Aldundiak eta Cristina Enea Fundazioak antolaturikoan. Ekitaldi honek helburutzat zuen topaketa- eta eztabaida-foru bat eskaintzea udal-teknikari eta -arduradunei, interesaturiko bestelako erakunde eta agenteekin hatera, zeinetan ekintza- eremu bonetan gorien diren gai batzuei beldu zitzaien. Helburu bonekin aurkeztu zen “Bizikletaren udal-gida. Ñola garatu bizikleta- mugikortasuneko toki-politikak”, Alfonso Sanzek eta Manu Gonzálezek egina, eta Gipuzkoako Foru Aldundiak argitaratua. Argitalpen bonek eremu bonetan lan egiten duten pertsonen gaitasun teknikoa areagotu nabi du, oinarri kontzeptualak eskainiz gai bonetan udal-ekintzak oinarritzeko, eta toki-eremuan egin daitezkeen ekintza ugariak zabalduz, Gipuzkoan aurrera eramandako adibide praktikoekin ilustratuta. Era berean, udal-esperientzien aukeraketa bat aurkeztu zen, hala ñola, bidegorrien egokitzea eta bidé pubbkoaren kostu baxuko egokitzapenak, abiadura-arauen ezartzea udal-bide sare osoan, edo oinezkoen eta txirrindularien arteko gatazkak. Eskerrak eman nabi dizkiegu jardunaldi honetan hizlari izan ziren parte-hartzaileei beren laguntza jatorragatik, hala bidab zitzaien gonbidapena onartzeagatik, ñola beren parte- hartzeen transkripzioan egindako ondorengo zuzenketengatik. Espero dugu argitalpen hau interesekoa izatea bizikleta-mugikortasuneko agente ezberdinentzat eta positiboki eragin dezala hiri-txirrindularitzaren alde administrazio pubüko ezberdinek egiten duten lanean. Marisol Garmendia Beloqui Mugikortasuneko eta Lurralde Antolaketako foru diputatua José María Hernández Gómez Cristina Enea Fundazioko zuzendaria -06- JARDUNALDIAREN AURKEZPENA PRESENTACIÓN DE LA JORNADA Edorta Bergua Jiménez Bizikleta bideen Plangintzako eta Sustapeneko teknikaria Gipuzkoako Fofu Aldundia Técnico de Planificación y Promoción de Vías Ciclistas Diputación Foral de Gipuzkoa Lehenik esan nahi dizuet oso pozik gaudela jardunaldi honek izan duen arrakastagatik. Nire tarte hau motza izango da eta esan beharrekoa modu laburrean azalduko dizuet. Zuetako asko jakingo duzuenez, lehengo astean Zikloteka izeneko proiektu bat aurkeztu genuen. Zikloteka, bizikletari buruzko dokumentazio zentro bat da, Gipuzkoako Foru Aldundia eta Cristina Enea Fundazioaren artean sortu dena. Ekimen hau iaz abiatu zen, bi erakundeen artean sinatu zen elkarlanerako hitzarmen baten bidez. Proiektu honen helburua da Gipuzkoan, azken 25 urteotan arlo honetan landutako dokumentazio guztia bützea eta publikoari eskaintzea ikerketarako edo lan profesionalerako lagungarria izan daitekeelakoan. E1 proyecto Zikloteka nace de la colaboración entre Fundación Cristina Enea y la Diputación Foral de Gipuzkoa con el objetivo de crear un centro de documentación de la bicicleta en su vertiente de medio de transporte. Se trata de una experiencia pionera en el Estado español, y por lo que nos consta, también en el conjunto de Europa, que pretende recopilar la documentación generada en el ámbito de la movilidad ciclista, en Gipuzkoa fundamentalmente, con la intención de recopilar y archivar ese patrimonio para posteriormente poderlo ofrecer a profesionales, investigadores, estudiantes o cualquier persona interesada en esta área de conocimiento. Gaur egun 1.300 erreferentzia inguru eskuratu ditugu. Dokumentu asko modu digitalean deskargatu daitezke sortu dugun webgunean edo bestela modu presentzialean kontsultatu daitezke Cristina Enea Fundazioaren egoitzan bertan, horretarako egokitu den areto batean. Este centro de documentación ofrece dos posibilidades de utilización: por una parte, la presencial, acudiendo al espacio que se habilitado para ello en el Centro de Recursos Medio Ambientales de Cristina Enea, o bien a través del sitio web desde el cuál se puede descargar gran parte de la documentación. Badakigu Ziklotekari hainbat dokumentazio falta zaiola oraindik. Horrenbestez, zentro honetarako interesgarria den informazioa daukaten eragileei deia luzatu nahi diegu, material horiek parteka ditzaten hórrela zentroaren dokumentu-funtsa aberastuz. Sabemos que todavía hay mucha documentación que aún no está en nuestro poder, así que desde aquí hacemos un llamamiento a las entidades que disponen de información que sea de interés, a fin de que la pongan a disposición de Zikloteka, para así enriquecer su fondo documental. Bestalde, erakutsi nahi dizuegu prestatu dugun bideo bat. Bertan ikusten da Zikloteka non dagoen kokatuta, Cristina Enea parkean, eta baita ere dokumentazioa kontsultatzeko egokitu den aretoa. Horrez gain, jakinarazi nahi dizuegu laster aurkeztuko dugula “Hegoak oinetan daude. Nerabeak, mugikortasuna eta espazio pubHkoa” izeneko gidaüburua, nerabeekin lan egiten duten begiraleentzako egina, mugikortasun jasangarriaren kontzeptuak eta adibide praktikoak azaltzeko. Laster argitalpen hau gure webgunean eta paperean eskainiko dizuegu. Por otra parte, queremos anunciaros la próxima pubhcación de la guía “Las alas están en los pies. Adolescentes, movilidad sostenible y espacio público”, dirigida a educadores que trabajan con adolescentes, en gaztetxokos, gaztelekus y similares, para sensibilizar a estos profesionales en cuestiones relacionadas con la movihdad sostenible y segura y ofrecerles una serie de pistas y consejos prácticos para trabajar esos temas con los jóvenes. Esta guía estará próximamente disponible para su descarga en nuestro sitio web y también se va a publicar en formato papel. -08- Eta bukatzeko aipatu nahi genuke Gipuzkoako Bizikletaren Kontseiluan egiten dugun lana. laz egin zen hausnarketa prozesu baten ondorioz, laster abian jarriko dugu lan talde bat, modu sendoagoan zuekin lanean aritzeko. Laster gai horren gaineko albiste gehiago eskainiko dizuegu. Como posiblemente sabréis en el Consejo de la Bicicleta de Gipuzkoa se ha llevado a cabo un proceso de reflexión, fruto del cual se va a constituir un grupo de trabajo para revitaHzarlo y abrirlo a todos los agentes que operan en el ámbito de la movilidad ciclista en Gipuzkoa. En breve se dará información más precisa al respecto. Eta bukateeko galdetu nahiko genizueke zein diren zuen intereseko gaiak. Antolatzen ditugun jardunaldiak 2uen interesekoak eta probetxuzkoak izatea dugu helburu. Hori déla eta, galdetegi bat prestatu dugu eta eskertuko geniezueke jardunalditik atera aurretik beteko bazenute. Por último, nos interesa que las jornadas que organizamos periódicamente dirigidas a vosotros den respuesta a temas que son de vuestro interés, y que además sean productivas y provechosas. Es por ello que hemos preparado un cuestionario que nos gustaría que lo cumplimentarais antes de saUr de esta jornada, y que se va a poner en la plataforma online para que las personas que no hayan podido venir a este acto también lo puedan hacer. ZIKLOTeKA Gipuzkoako Bizikletaren Dokumentazio Zentroa www.cristinaenea.eus/zikloteka -09- BIZIKLETA BULTZATUZ Alfonso Sanz Alduán Hirigintza-geografoa, Gea 21 Manu González Baragaña Donostiako Iraunkortasunaren Behatokiko zuzendaria Herri eta hirietako hiri lurzoruaren eta espazio publikoaren erabileren banaketa konfiguratzerakoan, mugikortasunari dagokionez, funtsezko lehentasun honetatik abiatxita jokatu izan da; ibügaüu motordunari sarbidea, aparkalekua eta zkkulazioa erraztea, auto pribatuari, bereziki. Era askotako oztopoez betetako lasterketa bat da lehentasun hori alderantzikatzea, bizikleta hiri mugikortasunean txertatzea, eta bizikleta bidezko mugikortasunaren garrantzia eta ikusgaitasuna handitzea. Irudikatzen badugu eskailera bat, nondik bizikletak igo egin behar baitu presentzia eta erabilera handiagoa lortzearren, orduan, hainbat jokaleku edo eskailera-maila definí daitezke, laguntzen dutenak politiken egungo testuingurua kokatzen, hau da, herri bakoitzak bizikleta bidezko mugikortasuna sustatzeko edo bultzatzeko erabiltzen dituen politikena. Bizikleta bere lekuan Erabñera suspertzeko eta asmoa kentzeko politikak Bizikleta barnean hartzen duten mugikortasun politikak Bizikletarako planifikatuz Bizikleta-bide bat hemen eta bizikleta-aparkaleku bat han Noski, ingurumenekoen atdurapeko gai bat da Txirrindularitza gustukoa dugu. Bizi... zer? Lehen eskailera-mailan, udal batzuk daude, zeintzuetan ez baitago bizikletari buruzko elkarrizketarik. Bizikletari buruzko isiltasuna besterik ez dute: beheko solairuan gaude. Bigarren eskailera-maila, bat etorriko Htzateke bizikletari buruz hizketan hasten diren unearekin, hasiera batean, alderdirik ezagunenak hizketagai hartuta: kirola egiteko, aisiarako asteburuetan, eta abar. InpMkazioko hirugarren eskaüera-maüatzat har liteke une hori non pentsatzen hasten diren bizikletak eginkizun bat izan dezakeela hiriko eguneroko joan- etorrietan. Fase horretan, bizikleta-bideren bat eraiki ohi da edo bizikleta-aparkaleku batzuk jarri ohi dira leku jakin batzuetan, estrategia argirik gabe, ordea. Eskaüera-maüetan gora egin ahala, bizikletak hiri mugikortasunean duen “estatusa” handitzean goragoko eskailera-maila hatera iristen déla jo daiteke, noiz eta. Agenda 21etik edo mugikortasun planetatik, bizikletarentzako plan eta estrategia espezifikoak konfiguratzen hasten baitira. Eskailera-mailarik erabakigarriena, bizikletaren erabileraren potentzialtasuna lortzeko aukera ematen dueña, da, herri bakoitzaren ezaugarrien arabera, bizikletaren sustapena modu egokian uztartzen denean autoaren erabüera baztertzeko aurrera eraman beharreko poHtikekin. Maña horretaraino iristeak esan nahi du beharrezkoak direla diru-inbertsioa, zergak eta ekintza zehatzak espazio publikoaren gainean; alde batetik, autoaren erabüerari aurka egiteko, eta, bestetik, oinez ibützea eta bizikletan segurtasunez mugitzea sustatzeko. Ikuspegi horretatik, hiri eta lurralde plangintza funtsezko tresnak dira, horien bidez bizikleta sustatzeko eta erabützeko politikak sustatu baitaitezke. Gainditu beharreko eta kontuan hartu beharreko oztopo erabakigarri bat da bizikletari eragiten dion eskumen esparruaren konplexutasuna, eta alde horretatik, erakundeen arteko koordinazioa lortzea erronka bat eta gainditu gabeko irakasgai bat da bizikletaren bilakaera onerako. Gauza bera gertatzen da erabiltzen ari diren lurralde eta hiri plangintzako tresnak berrikustearekin, non sartu behar diren beste ikuspegi batzuk (adibidez, genero eta belaunaldi arlokoak) eta beste diziplina batzuk (antropología, soziologia, ekologia, psikologia, bahabideen ekonomia...), zertarako-eta gure hiriak berreraüdtzeak duen konplexutasunari jasangarritasun irizpideekin heltzeko, zeintzuek sustatuko baitute mugikortasuneko eta gizarte-partaidetzako kultura berri bat. Garrantzitsua da herritarrei hitza ematea, hirian bizikletaren erabilera bultzatzeko edozein ekimen definitzerakoan eta garatzerakoan. Baina pentsatutako eta araututako prozesuak izan behar dira, xede argiak dituztenak. Izan ere, zoritxarrez, kasu askotan, partaidetza - 11 - egiturak eta prozesuak esparru metodologikorik gabe eta asmo garbiekin garatzen dira haiek babesten dituzten erakundeen aldetik; nola garatzen diren, gizarteak zein inplikazio maila duen eta zein konpromiso politiko onartzen den, horren arabera, emaitzek eta denborek, bereganatutako itxaropenak eta xedeak beteko dituzte, edo, bestela, etsipena izango da prozesuak geldiarazi edo porrotera eramango dituen apatien eta mesfidantzen iturria. Bizikleta sare eta bideen plangintzan eta diseinuan erabili dira bizikleta bidezko mugikortasuneko politiketara bideratutako baliabide gehienak; denborarekin konturatu gara beste tresna batzuk behar direla, ez azpiegiturazkoak bakarrik, baita beste esku- hartze eremu askokoak ere. Ez bakarrik espazio publikoa sustatzekoak edo arautzekoak, baita gizarte-ingeniaritzako edo gizabide-hezkuntzako ekintzak ere; adibidez, egoera gatazkatsuak aurreikusten, ulertzen eta haien aurrean jarduten jakitea. Kontuan hartu behar da ezen azpiegiturak estrategia zabalago baten pieza bat izan behar direla. Eta ezin dira edozein pieza izan, une eta leku bakoitzerako egokiak direnak baizik; Donostia eredua, Gasteiz eredua, Tolosa eredua edo Zarautz eredua izan, hori ez da zuzenean ezarri behar beste herri batean; aitzitik, esperientzien, arrakasten eta porroten abiapuntu bat izan behar da, horiek erreferentzia gisa balioko baitute tokiko ekimenerako eta hausnarketarako. Kostatu egiten da bizikletaren udal politika bat behar bezala garatzea. Ierro propio bat hartzea eskatzen baitu. Leku askotan gertatzen ari denari pultsua hartuz, bizikletaren politika horrek aurre egin behar dien gatazketako bat da, harrigarria bada ere, mugikortasun jasangarriaren bahzko aliatuen artean dagoena, hots, oinezkoen eta txirrindularien artekoa. Onena onaren arerioa izan daitekeela dioen esaerari jarraituz, oinezkoaren eta txirrindulariaren arteko gatazkaren aurkako lehen txertoetako bat hau da: kontrako eragina duten elementuei arreta jartzea. Gatazkak sortzeko prozesua mugikortasunaren ikuspegi oker batek eragin ohi du. Uneoro, kontuan hartu behar da mugitzeko ditugun moduetan lehentasun-inbertsio bat egiten ahalegintzen ari garela, nagusia den kultura motorduna déla, eta motordun ibilgailuentzako bideen mende dagoen hiri paisaia bati erantzuten diola. Oinezkoen eta txirrindularien arteko harremanen okertze hori eragiten ari den bigarren alderdia da mugikortasunaren kudeaketari berari ematen zaion orientazioa. Motordun trafikoaren gaitasuna eta abiadura büatzea gützarria da hiri mugikortasunaren kudeaketan. Ikuspegi horren emaitza dira, adibidez, norabide bakarreko zirkulazioa, iragazkortasun oso eskasa oinezkoentzako kaleetan, eta bideen diseinuko beste elementu asko eta asko, zirkulazio fluxua eta harén abiadura errazteko pentsatuta daudenak, hain zuzen ere. Motordunen abiadurek, alde batetik, beldurra sortzen diete bizikletaren erabiltzaile berriei galtzadan ibützeko orduan; eta, bestetik, pedalei eragiten dietenek iragazkortasuna büatzen dute; bi kasuek berekin dakarte espaloiak hartzea. Zirkulazioaren kudeaketa funtsezko alderdia da jokaera desegoki horiek bultzatzeko edo baztertzeko. Gatazka hori eragiten edo elikatzen ari den hirugarren elementua da bizüdeta-bide propioak eratzea; askotan, zatika, eta trafikoa mantsotzeko neurri osagarririk jarri gabe, bizikleta- ibilbidea iristen ez den lekuan. Laugarren elementua, berriz, trazatua egitea eta bizikletaren azpiegiturarako espazioa lortzea izango litzateke; jarraitzen badugu pentsatzen bizikletan ibiltzen direnak paretik kentzeko modua espaloietara eramatea déla (espaloiak-bizikleta), argi dago, oinezkoei egiten zaien bidegabekeria baten aurrean gaudela. Horren alternatiba argia da: bizikletek lekua izan behar dute galtzadan, edo, bestela, hura partekatzeko aukera izan behar dute. Beste gatazka iturri bat da bizikleta-bideen diseinua bera. Askotan, tipología egokiak dira, baina, batzuetan, eredu jakin batzuk kritikotasunik gabe eta modu zorrotzean apHkatzen -12- dirá, hala ñola bi noran2kokoa kotan eta oine2koen hurbütasuna. BÍ2Íkleten 2Írkula2Ío- diseinuak egin beharko ürateke 2Írkula2Íoa ahaMk eta gehiena egokitu 2edin bÍ2Íkleta baten 2Írkula2Íoaren eredu naturalera, hots, galt2adatik, eta gainerako ibilgailuen noran2ko berean. A2kenik, e2art2en ari den araudiak ere e2 du lagunt2en oine2koen eta txirrindularien arteko bÍ2Íkidet2a hobet2en. Hiri bat2uetan, txirrindularien eskubide bat2uk e2arri dirá halako eskubiderik Í2an behar e2 luketen espa2Ío bat2uen gainean. Adibide2, espaloietatik ibüt2ea baiment2en duten ordenant2ek, nahÍ2 eta espaloiak x metrokoak baino 2abalagoak Í2an, akats ikaragarri bat da mugikortasun jasangarriaren estrategiaren barruan. Espaloiak e2 dirá ulertu behar oine2koen joan-etorrietarako espa2Ío esklusibo gisa, bai2ik eta bÍ2Íkidet2ako espa2Ío gisa, konplexuak eta askotariko funt2Íoak ditu2tenak, non e2Ín duen 2Írkulatu inolako ibügailuk. A2kenik, hiri adeitsuagoak eta bi2ikidet2a handiagokoak egiteko lan horretan, mugikortasun kultura berri hori bult2at2ean, bat2uetan, bÍ2Íkleta ahaldunt2eko udal poHtikek e2 dakarte berekin oine2koen beharre2ko ahaldunt2erik. Ondorioa da aldaketa e2 déla burut2en hasieran aipatu den hierarkia horretan: lehenengo, oine2koa; gero, bÍ2Íkleta eta, ondoren, ibügailu motorduna. Ait2Ítik, bat2uetan, duen Í2aera sinbobkoagatik, bÍ2Íkleta oine2koen gainetik igarot2en da; aha2tu egiten da oine2koen mugikortasuna ere sustatu behar déla, eta, era berean, aha2tu egiten da oine2 ibilt2ea txertatu behar déla mugikortasun jasangarriaren eredu berrian. BÍ2Íkletaren udal gidaliburuan adiera2ten den be2ala, bÍ2Íkleta bide2ko eguneroko mugikortasuna bult2at2ea, hark 2Írkulat2eko lekua behar be2ala enfokat2era baino barago doa, beste a2piegitura eta 2erbit2u osagarri bat2uetan inbertitu eta eragin behar baita. Garraio publikoarekiko intermodalitateari loturiko alderdiak dirá, edo irisgarritasun bertikaleko bitartekoak, herri askotan dauden hiri-bübearen desnibel handiak gaindit2eko. Hori gu2tia, beste 2erbit2u espe2Ífiko bat2uekin osatu behar da, hala ñola aparkaleku seguruak eta irisgarriak jart2ea, erabilera publikoko bÍ2Íkletak jart2ea eta abar; betiere, neurriak egokituta herri bakoit2aren maüari eta leku bakoit2ean egon daite2keen bÍ2Íkleta- erabilt2aileei. BÍ2Íkleta sustat2eko eta erabilt2eko estrategia batek informa2Ío neurri bat2uk ere artikulatu behar ditu, 2u2enduta daudenak herritarrek, oro har, eta herritarren sektore bat2uek, bere2iki, bÍ2Íkletaren erabilerari buru2 duten e2agut2a aldat2era. Informa2Ío me2uak, baita pertsuasio2koak ere; eta kasu bakoit2aren arabera, ekint2arako gonbitea, bÍ2Íkleta erabilt2era hirian egiten dituen ohiko joan-etorrietan; betiere, oso kontuan hartuta gonbitea 2u2ent2en 2aienen profila eta hirian bÍ2Íkletan ibüt2eari buru2 duten kultura (aurreirit2Íak eta beldurrak). Diseinat2en diren kanpainak bÍ2Íkletarekin 2Írkulat2eko arauen 2abalkunde eta ekint2ailet2a egoki bate2 lagunduta egin behar dirá. BÍ2Íkletan ibilt2en jakitea e2 da bi gurpüen gainean oreka mantent2en jakitea eta segurtasunarekin 2Írkulat2eko behar den trebetasuna Í2atea. BÍ2Íkletan ibüt2en jakiteak e2agut2ea eta praktikat2ea eskat2en du, barneratuak Í2atea eta praktikan jart2ea ibilgaüuaren mantent2e arauak (argiak, galgak eta abar), eta bÍ2Íkleta gÍ2alege2 erabüt2ea bidé publikoan. A2kenik, ohartara2Í behar da jada existit2en den lankidet2a pubhko-pribatua indartu beharra2. Izan ere, bÍ2Íkletarekin loturiko politikak garat2eak berekin dakar honelako ekimenetan inplikat2ea eta lagunt2ea: bÍ2Íkleta-dendak, 2Íklologistikakoak, denden beren eta turismo sektoreen ekimenak, adibide2 A2ken finean, udal hausnarketa eta ekint2a behar da, bÍ2Íkleta mugikortasun jasangarrirant2 bult2at2eko, norabide egoki batean, gai Í2an dadin aldaketa desiragarrira eramaten e2 duten tranpak eta lasterbideak saihets daite2en; garraiobide horrek hiri bÍ2Ígarriago bat Í2aten lagunt2eko xedera bult2at2eko. -13- ZARAUTZ Unai Egaña Makazaga eta Igor Makazaga Arozena Udaltzainak Udaltzainek mugikortasun segufuaren inguruan eskoletan eskaintzen duten lan programa Mugikortasun segururako hezitzaileak: udaltzain talde espezializatu batek mugikortasun seguruaren prestakunt2a integraleko programa bat garatzen du. Urtez urte, 3.800 lagunekin baino gehiagorekin lan egiten da; gehientsuenak, eskola-adinean daude. Saio teorikoak eta praktikoak egiten dira. Bizikletarekin egiten diren praktiketan, jada 10 urtetik aurrera egiten baitira, ibilbide batzuk egiten dira galtzadatik bizikletan ibiliz. Hiri barrukoa ez den errepide batetik ere zirkulatzen da bizikletan; modu horretan, beldurraren kudeaketa lantzen da, eta segurtasuna lortzen da motordun ibügaüuen ondoan bizikletan ibützean. Autonomía ere bilatzen da, eta, horretarako, ibilbide batzuk egiten dira, non gazteek eta nerabeek bizikletan zirkulatzen duten, udaltzainen «babesik» gabe. Prestakuntza egiten den ibilbideetan, galtzadatik edo dagoen bizikleta-saretik zirkulatzean gerta daitezkeen kasmstikak landu eta aztertu ere egiten dira; seinaleztapen desberdinen ezagutza eta errespetua lortzen da, baina baita birlan gertatzen diren era askotako egoerenak ere. Gainera, zirkulazio seguruaren eta bizikidetza onaren dinamikak burutzen dira zirkulatzeko modu desberdinak partekatzen diren espazioetan (oinez, patinekin, bizikletan, eta abar). -15- LEGAZPI Fernando Agirre Bilbao Udaltzainburua. Mugikortasun arduraduna Agenda 21 aren eta mugikoftasun planafen eskutik, udaleffian heldu egin izan zaie motordun mugikortasunafen nagusitasunetik eta ibügailu pribatuek espazio publikoa okupatzetik sortutako arazoei. Hala, jatduera batzuk burutu dirá, hiri-bilbean nahiz udalerriko sarbideetan, trafikoa eta aparkalekuak antolatzeko, oinezkoen joan-etorrietarako eta egonaldirako espazioa berreskuratzeko, edo bizikletaren erabüera errazteko. Nabarmentzeko moduko esperientzia da espazio publikoan jarduera batzuk hasi izana, büatzen dutenak mugikortasun jasangarriago eta seguruago batean eragitea, baina haiek burutzeak kostu txikiagoa izanda. Hórrela, kale edo espazio bakoitzaren egoera zehatzetik abiatuta, modu errazean esku hartu nahi da, hiri altzari gutxi batzuk jarrita eta pintura pixka bat erabilita, lortu nahi diren mugikortasun xedeak lortzeko, déla pertsonak modu seguruan zirkulatzeko espazioa izatea, déla egonaldirako lekuak irabaztea, déla ibilgailuen zirkulazio «atsegin» bat lortzea. Aizkorri kalea. Azpikoetxea kalea (oinezkoen eta motordun ibilgailuen arteko bizikidetza eremua). La Salle kalea (txirrindulariek kontrako noranzkoan zirkulatzen dute). -18- San José Auzoa (belarriak jarri eta biraketa-erradioak murriztu dirá). Espazio publikoan egiten den esku-hartze modu hori «pertsona guztientzat» izenda liteke, zeinak aukera ematen baitu erabileren arteko nagusitasuna aldatzeko, eta joan-etorriak egiteko modu desberdinen arteko lehentasunak aldatzeko; kasu askotan, diru asko aurrezten da, obrako inbertsioari dagokionez. DENONTZAKO KALEAK, oinezko eta txirrindulariei zuzendutako hobetze-jarduketa berritzaüeak edota kostu txikikoak egiteko gida, espazio publikoa berreskuratzeari buruzko hausnarketa bat da. ■ Lasterrak I a Espazio publikoaren tratamendu ^ I Arinak I I Bidezkoak I I meRkeak I -19- DONOSTIA. PINTURA ETA IRUDIMENA BIZIKLETAREN ALDE Fermín Echarte Peña Obra publikoetako ingeniari teknikoa Donostiako Udaleko bizikleta bidezko mugikortasun arloko teknikaria onostia 90eko hamarkadaren amaieran hasi zen bizikleta sare bat edukit2en, ^ Hifi Antolaketako Plan Ofokorrean planifikatu ondoren. Harén lehen aurrerapen dokumentuek jada jasotzen 2uten bÍ2Íkleta-bide bat hiri osorako, BÍ2Íkleta sarea garat2eko lehen jarduerak burut2eko lanek inbertsio handia eskatu 2uten, baita lehendik 2euden eta denboran 2ehar finkatutako bide espa2Íoa eta espa2Ío publikoa okupat2ea ere. Xedea 2en kalitate2ko bideak egitea, balÍ2ko txirrindulariei segurtasuna eta erosotasuna emango 2Í2kietenak, tarte bakoit2aren lotura bilatu2 eta sare gisa egituratu2 ere bai. Une jakin batean, jarduera bat2uk garat2en hasi 2Íren, 2eint2uek, bÍ2Íkleta bide2ko joan- etorri seguruak erra2teko xede bera bilatu2, e2 bailukete berekin ekarriko, e2Ínbestean, obra eta inbertsio handi bat. Jarduera mota horiek honela Í2endat2en dirá: «bigunak», «leunak», «kostu txikikoak» eta abar. Adibide bat2uk Í2an daite2ke hauek: 2007-t2008 ujteak Zubietan eginiko jarduerak. Motordunen 2Írkula2Íorako errei bat kendu 2en; une horretan, bÍ2Íkleta-bidea gorrÍ2 pintatu 2en, galt2adaren gainerakotik bereÍ2teko. LEHEN ORAIN -21 - Gros au2oan egindako beste ekimen berriteaile bat izan zen kontrako noranzkoan ezartzea bizikleta-bide bat, motordun trafikoa murriztera bideratutako jarduera multzo baten barman eginikoa, hain zuzen. Kasu horretan, mutiloiak jarri ziren; horiek kendu egin nahi dira espazio eta bide jakin batzuen egoeraren arabera. Kale berria (kontrako norantzak). Dena den, oraindik ere kostu handiko jarduerak egin ziren; esate baterako, Morlansko tunela, 2,6 milioi euroko inbertsioa izan baitzuen. Morlanseko tunela. 2011 Hirian eginiko «bigun» motako jarduera batzuk hauek dira: BULEBARRA: Bulebarreko galtzadan bertan, bi noranzkoetako bizikleta-bide bat egokitu zen, mutiloiekin eta bereizgailuekin, baina gorriz pintatu gabe, eta lehendik dagoen aglomeratua aprobetxatuta. LEHEN ORAIN -22- EASO KALEA: LEHEN ORAIN 30 GUNEAK: 2011n hasi 2Íren sart2en 30 guneak, Antigua eta Gros au2oetan eta Erdialdean, hain 2u2en ere; neurri horiek leun samarrak dira, eta oraindik ere hart2en dira, eta hiriko beste espa2Ío bat2uetara 2abalt2en ari dira. -23- 2014 Jarduera garrantzitsu bat egin zen Amara auzoan, motordun zirkulazioko erreien sabalera murrÍ2tuta, bizikletan ibiltzeko 1,40-1,50 metro zabaleko espacio bat lortu2; bereizgailuak jarri ziren. LEHEN ORAIN Denborarekin ikusi da bereizgailu mota horiek 2aildu eta garestitu egiten dutela mantenteea; hórrela, beste irtenbide batzuk bilatu dira bizikletan segurtasunez zirkulatzeko; esate baterako, trakzio mekanikoko ibilgailuen aparkaleku-2:errenda lekuz aldatuz, 2Írkula2:io erreiak kendu2 eta abar. LEHEN ORAIN -24 - 2016 Egia au2oa, non pintxira erabilita bakarrik lortxi baita erdiko bÍ2Íkleta-bide bat, lehendik zegoen erdibitzailea zabalduta. Aparkaleku-zerrenda bat ere kendu da; hórrela, espaloiak zabaldu dira eta oinezkoenteat espacio handiagoa geratu da. Inguru horretan ere, espacio espezifikoak ezarri dira bizikletarekin maldaz gora doazenentzat; maldan behera motordun ibilgailuekin batera zirkulatu dezakete. LEHEN ORAIN GASTEIZ. PINTURA ETA IRUDIMENA BIZIKLETAREN ALDE Juan Carlos Escudero Achiaga Ingurumen Azterlanen Zentroa. Gasteizko Udala Biologoa. Jasangafritasunerako Informazio eta Berrikuntzako atalburua Garrantzitsua da kontuan hartzea ezen, Gasteizen, murgilduta gaudela, espazio publikoan mugikortasun jasangarriaren eskema orokor baten aplikazioan, zeina deitzen baitugu Oinarrizko Bideak eta Etxadi Handiak. Egin nahi dena da bideen beste hierarkia bat gauzatzea, horren bidez kotxeen pasoko trafiko gehiena artikulatuko baita hiriko bideen % 15-20tan, ez gehiagotan (Oinarrizko Bideak). Horrek aukera emango liguke trafikoa nabarmen murrizten joateko hiriko kale gehienetan, hau da, kaleen % 80-85 inguruan (Etxadi Handien Barneak). Hori testuinguruan kokatu ondoren, xedea ez da, Gasteizen bizikleta sustatze aldera, ehunka küometro bizikleta-bide egitera iristea, baizik eta, idéala izango litzateke bizikleta-bideen oinarrizko sare funtzional bat gauzatzea -ez 150 kilómetro baino gehiago—, aukera emango dueña egitura arin bat ezartzea bizikletan joan ahal izateko birlaren punta batetik bestera. Egun, sare nagusi horren 130 küometro inguru egin dira. Lehen edo azken mihako kapilar mugimendutzat hartzen direnentzat, sare nagusira eta sare nagusitik, ideia da naturalizatzen joatea bizikletak galtzada partekatzen duela gainerako ibügaüuekin. Azken xedea da berriro geureganatzea bizikleta ibügaüu bat bezala, eta hark duen eskubidea galtzada kotxeekin eta motorrekin partekatzeko, trafikoaren puskarik handiena «baretuta» dagoen ingurune batean (trafikoa «mantsotu» egin da). Trafikoa lasaitzeko eredua. -27- Hiri erdiguneko 47 kale; horietako 18 etxadi handiak dira. Jarduera horiek modu errazean egin daitezke, eta berehalako eragina izan dute. Hiru urte igarota, esperientzia oso positiboa izaten ari da, eta planteatzen ari da aipatutako eredua hiriaren gainerakora zabaltzea. Obra zibilarekin lasaitzeko eredua. Pinturarekin lasaitzeko eredua. Kasu gehienetan, egiten diren esku-hartzeak oso errazak dira. Nahikoa da pintura eta mutüoi batzuk, besterik ez. Kasu batzuetan, ordea, beharrezkoa izaten zen modu sakonagoan jardutea, adibidez, aparkalekuak kenduz; eta ondo dakigu zenbat kostatzen den aparkaleku zerrendak kentzea. Bideetan jarduerak burutzen diren heinean, kontuan hartzen da oinarrizko bideen hierarkia berriko eskema orokor hori (pasoko trafikoko kaleetan), eta etxadi handien barneetan (egoteko kaleak). Beharrezkoa bada zerbitzuak aldatzea, kale bat urbanizatu behar bada, aprobetxatu daiteke, eskema hori aplikatuta, kalea erabat berriro diseinatzeko, aipatutako ereduan duen zereginaren arabera, pasoko kale gisa nahiz egoteko kale gisa. Horrek ez du esan nahi egiturazko esku-hartze sakonak egin gabe eskema hori aplikatzea ezinezkoa denik. Izan ere, pintura erabilita egiten diren kostu txikiko esku-hartzeekin, modu nabarmenean hobetu daiteke bizikletarentzako iragazkortasuna hiriaren erdigunean, espaloietatik bizikletarekin zirkulatzeak sortzen digun arazo hori saihesteko loturak artikulatuta. -28- Beste ekintza batzuen oinarria da hiriko kale askotan bizikletentzako bi noranzko artikulatóea; horrek aukera ematen du konpontóen joateko hiriaren erdigunean sorteen 2Íren bizikleten lotura eta iragazkortasun ara^o haiek. Eskola inguruetan ere jardun da, zeinetan berreskuratu baitira «bigarren ilaren» edo 2Írkula2Íoaren bigarren erreiaren espazioak; hartara, trafikoa mantsotu ahala, bÍ2Íkleta bidezko irisgarritasuna hobetu ahal izan dadin. Jarduera horiek, nahiz eta guraso elkarteek eskatutakoak izan, polemika eragin dute. Formakuntza ikastetxeetan. Neurri horien bidez eta eskoletan egiten ari diren bide-hezkuntzako jarduera guztien bidez, ikusita asko handitzen ari dela ikasleen artean bizikleta bidezko mugikortasuna, emaitza onak lortzen ari dira. Halako neurriak aplikatu ditugun azken hiru urteotan, lortu da bizikletaren banaketa modala bikoiztea, % 7tik % 12,5era igarota; dena den, pentsatzen dugu asko geratzen dela egiteko, oraindik. Gehien hazten ari den adin tarteak eskola eremuan gertatzen ari dira. Sustapen eta sentsibilizazio ekintzak eragin handia izaten ari dira adin tarte horretan. -29- IRUN 30 KM/O-KO HIRIA José Luis Asensio Ibarguren Mugikortasunaren eta Bide Publikoen teknikaria I_l istorikoki, herri honetan bizikletaren erabñera oso baxua izan da, hutsa ez esatearren. * * Batez ere, kiroletarako erabili izan da; kasik ez zen inor ikusten hiriaren erdialdean bizikletan, nahiz eta bere erabilera neurtua ez izan. Modu orokorrean, ibilgailuen zkkulazioa 30 km/h-tik beberá mugatu aurreko urteetan, hainbat ekintza jorratu dira, hala ñola, norabide bakarreko zirkulazioak ezarri, kaleetako ataletan esku hartu, biribñguneak egokitu eta berriak sortn, eta moteltzaileak jarri. Nola sortzen da Irun 30 km/h-ko hiria izendatzeko ideia? Ardatz iradokitzañea hiri-mugikortasun jasangarriagoa lortzea da, eta planteatzen diren oinarrizko politikek lehentasuna ematen diote modu ez motorizatuen sustapenari; jakina, aldi berean garata diren bestelako oinarrizko poHtikekin osataz, adibidez, garraiobide pubHkoekin. ”Ekintza plan” batean kokatariko berehalako zenbait esku hartzeren bidez, Mugikortasun Iraunkorraren Planak (MIP), nolabait, bidea eman zion, besteak beste, motordun ibügaüu / bizikleta elkarbizitzako lehenengo esperientzia gauzatzeari hiriko ardatz nagusietako batean. Ardatza Colon Ibilbidea / Hondarribia kalea da. 30 Km/h-ra mugata zen abiadura. Horretarako margoa eta bide-seinalizazioa besterik ez zen erabili. Horixe egin zen; hori bai, udaltzainek eta komunikazio kanpainiak lagunduta. Horixe izan zen Irun ibilgailuek 30 km/h gainditzen ez duten zirkulazio-lasaigune izatera igarotzeko abiapuntua. Hasierako emaitzei dagokienez, harrigarriak izan dira arlo nagusian, hau da, abiadura murrizketan. Konparatutakoak bide horretan neurturiko 201 Iko eta 2013ko abiadurak izan dira. Hasiera batean, batez besteko abiadura murrizketa garrantzitsua lortu zen. 35 km/h-tik gorako abiadura gainditzen zuten ibilgailuak, %43 izatetik, %14ra pasa zen norabide batean; eta bestean, askoz hobeto, %2ra, lehen %44 zirenean. Bide horretatik 50 km/h-tik gora zirkulatzen duten ibilgailu kopurua hondarrekoa déla esan daiteke. Nolabait, emaitza hauek animatu egin gintuzten 30eko gune hau zabaltzera, eta planteamendua izan zen Irun 30eko hiria bilakatzea; Mugikortasun Iraunkorraren Planak berak jasotzen duen planteamendua, modu honetan mugikortasun jasangarriago eta ziurragora pasatzeko, motordun ibilgailuen abiadura murriztu eta, honekin hatera, isuriketak, kutsadura eta zarata. Irungo hiri-eremua. -31 - este helburu garrantzitsu bat bizikletak galtzadara eramatea da eta bere erabilera sustatzea. Gainera, honekin hatera, hiriko ^onalde ezberdinetan oinezkoentzako guneak e2:arri dirá, 20ko guneak, eta garraiobide ezberdinentzako elkartze- eta elkarbÍ2Ít2a-guneak. 2011 tik garraiobide publikoaren erabilera ere sustatu da, eta nabarmen igo. Irun 30eko hiria. Hiru izan ziren ezarpen-faseak: 1- Informazio eta kontzienziazio kanpainia euskarri ezberdinetan 2- SeinalÍ2:a2Íoa, hirirako sarrera guztiekin 3- Abiadura mugaren ezartzea Ezartze-prozesuan abiadura-kontrolak egin dirá bidé bakoit^eko ibilgailu-kopurua eta zirkulazio-abiadura jakiteko. Lehenengo fasean, kontrola udaltzainekin hatera egin zen, informa2Ío-lana egiteko, ez ^igorteailea, abiadura-kontroletan, eta ondoren kanpainiarekin jarraitu zen 201 Sean zehar, Emaitzak lehenengo aldikoen antzekoak izan ziren, eta abiadura murri^keta mantendu 2en. Hiri osoa estallen duen aforo-puntu sare bat e^arri da, eta honek ahalbidetu du identifikatzea zein lekutan ez den lortu abiadura-murrizketa helburua eta zeinetan bai, batzuetan nabarmenki. Abiadura-panelak ere ipini dirá, ibilgailuak 2ein abiaduratan zirkulatzen duen adiera^ten dutenak. Puntu batzuetan lortu egin da abiadura murriztea; beste batzuetan, ordea, ez da arrakastarik izan, eta finkaturiko helburuak lortzeko leku bakoitzean zer egin aztertzen ari da. E^behar-kopuruari dagokionez, murriztea lortu da 30eko guneetan, bai istripuak, bai harrapatzeak, bai larri zauriturikoak. Eta lort2:en ari al da bÍ2Íkletak hiriko trafikoan integratzea? Lehen ez zegoen daturik; orain aforo-lanak egiten dirá eta bizikletaren erabileraren berri eman da, ez Donostian edo Zarautzen adinakoa, baina ikusten ari da txirrindularien nolabaiteko gehitzea hiriko trafikoan. Zailtasun eta kontraesanekin, bizikletaren %5eko erabilera duten guneak azaldu direlako, baina baita txirrindularien aldetik espaloiaren erabilera handia ere. Hau identifikatua eta 2enbatua dugu, eta lanean jarraitu behar da 30eko hiri batean bizikletaren erabilera bide-zirkulazioan normalizatu dadin. -32- Hiriko planoa, ibilgailu guztien mugimenduak kontuan harturik bizikletaren erabilera %4,5era iritsi den puntuak azaltzen du ena. -33- OINEZKOEN ETA BIZIKLETARIEN ARTEKO GATAZKAK Fermín Echarte Peña Obra publikoetako ingeniari teknikoa Donostiako Udaleko bizikleta bidezko mugikortasun arloko teknikaria Zein arra2oiengatik sortzen dira gatazkak edo bizikidetza arazoak oinez dabiltzanen eta bizikletaz mugitzen direnen artean? Arrazoiak asko eta askotarikoak izan litezke. Batzuk nabarmenduko ditugu: Hifietan asko handitu da bizikletaren erabilera, eta horrek haserreak sor ditzake espazio beretik oinez zein bizikletaz doazen pertsonen artean. Bizikletentzako azpiegiturarik ez badago, edo daudenak desegokiak badira, bizikletariek oinezkoentzako espazioak erabñtzeko joera izan dezakete. Kontuan hartu behar da bizikletaz mugitzen ditenen tipologia askotarikoa izan daitekeela, eta garrantzitsua da aztertzea orain bizikletaz mugitzen diren horiek zer bitarteko erabñtzen zuten lehen eguneroko joan-etorrietarako. Jakin behar da ea «gurpüdun oinezko bat» den edo txirtindulari bat den, kirolaria, bizikletan ibiltzen basten déla hirian, eta, horrenbestez, ezagutzen dituela zirkulazio arauak, eta ohituta dagoela bizikletan ibdtzen. Garrantzitsua da, baita ere, espaloietatik ohikotasunez ibiltzen direnek jarraitzen duten prozesua, ohitzen direnak bizikletariekin batera ibñtzera horretarako egokitutako lekuetan. Errespetua dagoenean, oinezkoak ohitzen joaten dira bizikidetza inguruetan bizildetak ikustera. Bizikidetza eremuetan eragin handiena jasaten duten taldeak, oro bar, adinekoak eta adingabeak dira, bain zuzen arreta berezia eskaini bebar zaien adin tartekoak. Haserre txikiak, normalean, oinezko eremuak izanik bizikletariek ere erabili ditzaketen borietan gertatzen dira. Kale jakin batzuk dira, zeinak egokituta baitaude oinezkoak eta bizikletariak ibiltzeko, eta, batzuetan, baita zamalanetako ibilgailu motordunentzat ere, edo, gauez, egoibarren ibilgaüuentzat. Arazoa bizikletaz mugitzen denaren abiaduragatik eta oinezkoenganaino uzten duen tarteagatik sortu obi da. Bi distantzia bartu bebar dira kontuan: bat, bizikletaz mugitzen denak oinezkoarekiko utzi bebar dueña, eta, bestea, fatxadekikoa. Askotan, badira bizikletariak fatxadetatik oso gertu zirkulatzen dutenak, atarietatik, establezimenduetatik eta abarretatik irteten direnak barrapatzeko arriskuarekin. Bizikletan doana «ia beti» malabarismoak egiten saiatzen da, banka bat lurrean ez jartzen, eta mugimendu boriek ere mota borretako arazoak sortzen dituzte. Baliteke oinezkoek eta bizikletek batera erabib ditzaketen espazio borien ezaugarri geometrikoek ez betetzea bizikidetza borretarako gutxieneko baldintzak, eta, batzuetan, gertatzen da bizikidetza bori baimentzen déla bizikletaz ibiltzeko aukera eman bebar ez litzakeen lekuetan. Beste gatazka batzuk, berriz, plazetan eta espaloietan gertatzen dira, non, indarrean dagoen ordenantzaren arabera, bizikletek ezin duten zirkulatu. Bizikletaz ibiltzen jende asko ez da konturatzen, edo ez da jabetzen, ibilgailu batean dabüela, eta, bortaz, edozein ibügaüuri apbkagarri zaizkion zirkulazio arauak bete bebar dituela; bori bórrela, galtzadatik zirkulatu bebar du bizikleta biderik ez dagoenean, eta zirkulazio arauak bete bebar ditu. Gainera, badaude pertsonak beren obiko joan-etorrietan bizikleta erabiltzen basten direnak, baina beren buruek «gurpüdun oinezko» gisa funtzionatzen dutenak, eta ibübide laburrena egin nabi izaten dute, nondik egiten duten axolarik izan gabe; bala, plazak zebarkatzen dituzte, espaloietara igotzen dira eta baietan mugitzen dira, zirkiüazio araudia urratuz. Bestalde, bizikleta-bide jakin batzuen trazatuak, bi norabideko bizikleta bideek, bidegurutze jakin batzuk eta semáforo batzuetan zain egon bebarreko denborak eragin dezakete bizikletaz dabüenak bidé zuzenena bartzeko bautua egitea, araudiak urratuz eta bizikidetzari kalte eginez. Kontuan bartu bebarreko beste elementu bat da, askotan, bizikletari batzuk ez dutela galtzadatik zirkulatzen, ibügaüu motordunei beldurra diotelako; espaloiak erabützen dituzte eta beldur eta arrisku pertzepzio bori espaloietan zebar oinez doazenei edo bertan bizketan ari direnei edo espazioaz gozatzen ari direnei belarazten edo igortzen diete. Ibügaüuekiko arrisku pertzepzio borren ondorioz, bizikletari batzuk espaloietatik ibützen dira; bala, biri espazioan bizikletaren erabüera sustatzeko eta erabüera borren inguruan kontzientziatu eta sentsibibzatzeko lanetan kontuan bartu eta aztertu bebarreko kontu bat da bori. -35- Gatazkak alderantziz ere eman daitezke, hau da, oinez edo korrika doazenak «bizikleta bideetan» sartzen direnean, bidean bizikletaz ibiltzeko aukerak aldatu eta arriskuan jarriz. Gatazkak autoz doazenek ere sortzen dituzte. Batzuk, bizikletariak presionatzen dituzte, beren bidea okupatzen dutelako; ausarkeriaz zirkulatzen dutenek gidatzen dituzte ibilgailu horiek, abiadura zentzugabeetan, edo bizikletekiko beharrezko distantzia gorde gabe. Jokaera mota horien ondorioz, segurtasun ezaren pertzepzioa dago, bereziki adinekoengan, haurrengan, eta haur horien gurasoengan. Bizikidetza eremuetan bizikletaz ibiltzeak segurtasun ezaren pertzepzio handia sor dezake. Gatazka dialektikoak eta, batzuetan, fisikoak gertatzen dira; istripu batzuk ere gertatzen dira. Azken urteotan zer egin da oinezkoen eta bizikletarien arteko bizikidetasunaren inguruan? Kontzientziazio kanpainak egin dira. Jada 2008an kanpaina bat egin zen, «Bizikleta gehiago, zuhurtzia gehiago» lelopean, bizikletaz zirkulatzeko araudiei buruzko informazioa zabaltzeko. 2012an eta 2013an, bestalde, kontzientziazio kanpaina bat egin zen, eta, ondoren, zehapen kanpaina bat. 201 Sean, berriz, bizikletaren inguruko sentsibilizazio ekimenak egin ziren berriro, mota horretako ibilgailuak erabiltzen dituztenei zuzendutakoak, herritarrei komunikazio orokorra emateko eta bizikletaz ibiltzeko oinarrizko arauak urratzen dituztenek jaso ditzaketen zehapenen berri emateko. Garrantzitsua da informazio kanpainak eta zehapenak modu jarraituan mantentzea. Zigorgabetasun sentsazioak araudiak haustera eramaten du jendea. Heziketa lana ere garrantzitsua da, «ondo zirkulatzearen” balioak barnerarazi behar baitzaizkie hirian joan-etorriak egiteko eta mugitzeko bidé desberdinak erabiltzen dituztenei, ez bakarrik bizikletaz mugitzen direnei. Bestalde, osagarri gisa, hirian badaude bizikleta sare osotik eta espazio publiko guztietatik bizikletaz joaten diren mugikortasun agenteak, bizikletariei informatzeko eta kontzientziatzeko, eta baita gainerako garraiobideak erabiltzen dituztenei ere (oinezkoak, autoz eta motorrez mugitzen direnak, eta abar). Izan ere, azken horiek, beren jarrerekin, oztopatu egin dezakete bizikletaz ondo eta seguru ibili ahal izatea, horretarako egokitutako azpiegituretan zein hiri bideetan, bereziki hiriko 30 guneetan. Zeregin horietako badaude, baita ere, oinez ibiltzen diren mugikortasun agenteak. Halaber, jarduera garrantzitsuak egin dira bidé azpiegiturei eta bizikleta bideei dagokienez. Alde batetik, hiriko auzoetan pixkanaka 30 guneak ezarri eta zabalduz. Bestetik, bizikleta- bideen lotura berriak ezarriz, gatazka ugari sortzen ziren leku horietan. Adibidez, Baso kalean, edo Nafarroa hiribidean, non bizikleta-bidearen lotura batek arazoak sortzen zituen espaloietako batean; hala, motordunen zirkulaziorako bidé bat kendu egin zen, bizikletariak espaloitik ateratzeko, oinezkoen baldintzak hobetzeko eta bizikleta-bide seguru eta eroso bat egokitzeko. -36- L E H E N Nafarroako etorbidea Amara -37- O R A I N OINEZKOEN ETA BIZIKLETARIEN ARTEKO GATAZKAK Juan Carlos Escudero Achiaga Ingurumen Azterlanen Zentroa. Gasteizko Udala Biologoa. Jasangarritasunerako Informazio eta Beffikuntzako atalburua Gasteiz benetako laborategi gisa har daiteke azterlan xehatu bat egiteko, oinezkoen eta txirrindularien artean sortzen ari diren gatazkak nola konpondu aztertze aldera. Kontuan hartu behar da, alde batetik, hiriak 500.000 m2 hartzen duten eremuak dituela oinezkoentzat; bestetik, bizikletaren erabilera izugarri hazten ari dela; eta, azkenik, hiriak bizikletarentzat ezaugarri oso erakargarriak dituela, alderdi hauei dagokienez; hiri egitura, dentsitatea, distantziak, orografía eta abar. Oinezkoentzako eremuetan, bizikleten eta oinezkoen arteko bizikidetza planteatzerakoan, hainbat aukera daude. Eta arazo hori konpontze aldera, arazoa serioa baita -bereziki, hiriguneko merkataritza/oinezkoen eremuan—, Gasteizen hauek hartu dira kontuan: ■ Autoerregulazioa, «sen onean» eta elkarbizitzaren kultura batean fídatuta. ■ Baimen orokorra, beste edozein ibilgailu bezala, zamalanetako denboran. ■ Baimen berezia, ordu eta kale jakin batzuetan, baldintza batzuk jarrita. ■ Zirkulazio seinalizatua. Kasuistika eta aukera desberdinak aztertuta, Udalak egokitu egin zuen zirkulazioaren ordenantza, bizikletak oinezkoen eremu jakin batzuetatik zirkulatzea baimentzeko, eta, aldi berean, zirkulazioa mugatzen zen ordu eta kale jakin batzuetan, oinezko asko ibützen dela kontuan hartuta. Erabaki hori maila sozialean eta politikoan adostu zen. «Behin- behineko» irtenbide gisa har daiteke, eta espaloietatik bizikletak zirkulatzea erabat baztertzera joan behar da. Bizikleten zirkulazioa oinezkoekin bizikidetza araubidean baimentzeko edo ez baimentzeko aukera baüoesterakoan, beharrezkoa da aldagai batzuk kontuan hartzea. Erreferentzia gisa hartuta gai horren inguruan eginiko azterlan batzuk, hurbilketa objektibo bat adostu nahi izan zen hauen inguruan: zein izango ziren oinezkoaren eta bizikletaren arteko bizikidetza ahalbidetzeko baldintzak, edo non ez zen ahalbidetzea komenigarria izango. Hala, erreferentzia gisa hartu zen espazio jakin batean zirkulatzen duen oinezkoen kopurua, orduko eta metro Hnealeko, erabaki ahal izateko ea egingarri den oinezkoekin bizikidetza baimentzea edo bereizketa motaren baten bidez baimendu behar zen, edo bizikidetza erabat baztertu beharko zen. ApHkatzen den irizpidea da erabilera partekatu bat ezartzea egingarri dela, metro hnealeko eta orduko 100 oinezkoren fluxuetaraino. Baina, maila hori gainditzen hasiz gero, beharrezkoa izango Htzateke bereizketa motaren bat ezartzea, edo, intentsitatearen arabera, bizikletak zirkulatzea eragotzi egin beharko Htzateke. Kale bakoitzaren ezaugarri espezifíkoak eta funtzionahtatea ere erabakigarriak izan daitezke; kontuan hartu behar da kaleak hainbat funtzio dituela: elkarguneak edo erosketa guneak izan daitezke, non pertsonen mugimenduak erabat zeharkakoak eta ustekabekoak izan daitezkeen, ohiko joan-etorrien aldean. Azkenean, erabaki zen azterlan bat egitea gatazkaren eremu zehatzetik zirkulatzen duen oinezkoen bolumena zein den jakiteko, ikusi ahal izateko, alde batetik, ea irtenbide objektiboren bat bidera zitekeen, eta, bestetik, ea bizikleten zirkulazioa edozein unetan baimen zitekeen, edo orduak muga zitezkeen; azkenik, erabaki zen orduak mugatzea. Bizikidetza araubide berriaren informazio eta azalpen kanpaina bat egin zen hiriko oinezkoentzako eremuetan. Bere garaian, ordenantzaren betetze maüaren jarraipena egin zen, eta aztertu zen ea zenbat pertsona igarotzen ziren bizikletan ibüiz, eta zenbat, bizikleta eskuan hartuta. Denbora igaro ahala, ohikoago bihurtu da ikustea j endea bizikleta eskuan hartuta igarotzea oinezkoen hiriko eremuetatik. Orduen mugak aldatzen joan dira, eta aukera eman da salgaiak bizikleta eta triziklo bidez banatzeko, edozein ordutan, hiriarentzat onargarriak diren salgaien banaketa era batzuk bultzatzearren. -39- cristinaenea --fundazioa-- Patronoak: DONOSTIA SAN SEBASTIÁN Gipuzkoako Foru Aldundia Ingurumeneko eta Obra Hidraulikoetako DepartamenKia ORAIN INGURUMENA Babesle Iraunkorra: oñorbe aguas O Apunte Koadernoa